Inritvm is een blackmetalband die we bij onze zuiderburen dienen te situeren, in Parijs om specifieker te zijn. Zoals de titels van deze debuutplaat “Ex nihilio ad nihilum” en de voorafgaande EP “Ex nocte ad nihilum” (2023) doen vermoeden, positioneert Inritvm zich als nihilistische black metal waarbij thema’s zoals nietsheid, ontbinding, leegte en verval centraal staat. De kern van de band bestaat uit de stichtende leden Syht (bekend van o.a. Haemoth en Demonium) en Akhaeus (o.a. van Bael en Dark Opus). Beide heren worden bijgestaan door figuren als Yhrm (ex-Deviant), de legendarische MkM (Antaeus), Aguares (Bael) en Ablass (6666). Veel schoon volk uit het Franse blackmetalmilieu met andere woorden.

De black metal met een uitgesproken nihilistische inslag wordt op een vrij ruwe en koude manier benaderd. Hoewel we Inritvm geenszins als industriële black metal willen catalogiseren, doen de kille en mechanische aanpak en de militante drums ons er wel aan denken. De basis bestaat ontegensprekelijk uit traditionele black metal, maar de heren gaan ook het experiment niet uit de weg wat zich uit in enkele noisy passages. De stijl is dus vrij donker, nihilistisch en kan voor minder ingewijden behoorlijk ontoegankelijk zijn. Inritvm klinkt dan ook beduidend minder melodieus of vlot dan sommige mainstream blackmetalacts. Afsluiter “From nothing to nothingness” vormt enigszins de uitzondering op de regel en is stiekem eigenlijk onze favoriet.

Nummers als “The principle of forfeiture” en het compacte “Antimatter” zijn geënt op agressie en snelheid, maar Inritvm gaat ook een tragere aanpak niet uit de weg in bijvoorbeeld “Falling into emptiness” dat naar het einde toe een sacraal aura aangemeten krijgt en de nodige ambient verkent. De vlijmscherpe krijszang is wat ons betreft wel een klein struikelblok. De ijzige, door de effectenmangel gehaalde screams doorprikken je trommelvliezen met het grootste gemak, maar gaan al snel tegensteken doordat er weinig rek op het krijsbereik zit, met uitzondering van de korte sacraal aanvoelende helder gezongen passage in “Inexisting remains“. Gelukkig werden links en rechts nog de nodige spokenwordsamples ingevoegd, zodat het op vocaal vlak toch nog iets of wat interessant wordt.

In het meer dan tien minuten durende “Vacuum vortex“, wederom meer gematigd qua tempo, dragen samples uitstekend bij aan de apocalyptische en desolate sfeerzetting die Inritvm beoogt. De keuze voor langere composities geeft ruimte voor spanningsopbouw, variatie in tempo en sfeer, wat de luisterervaring verdiept. Maar up- of mid-tempo, de soms al eens naar “Panzer Division Marduk” neigende intensiteit blijft quasi voortdurend behouden, hoewel ze ook meermaals onderbroken wordt door al eens iets te lang gerokken in- of uitleidende ambientpassages.

Inritvm is luistervoer voor liefhebbers van de meer introspectieve, nihilistische kant van het genre. Hun debuutalbum “Ex nihilo ad nihilum” biedt een geconcentreerde maar geladen luisterervaring waarin thema’s als leegte, verval en niets-zijn muzikaal worden verkend. Als je affiniteit hebt met bands die verder gaan dan pure riffs en een kille en industriële sfeer minstens even belangrijk vinden als de techniek, dan is dit absoluut iets om in de gaten te houden. Wij zijn echter niet helemaal overtuigd – en dat nochtans bij een album dat op het legendarische Norma Evangelium Diaboli wordt uitgebracht! – en vinden vooral de eentonige zang een spelbreker.

JOKKE: 73/100

Inritvm – Ex nihilo ad nihilum (Norma Evangelium Diaboli/End All Life Productions 2025)
1. The principles of forfeiture
2. Falling into emptiness
3. Antimatter
4. Vacuum vortex
5. Inexistent remains
6. From nothing to nothingness