Met hun self-titled debuut gooide Necromantic Worship vorig jaar hoge ogen in de underground. We zagen het album dan ook regelmatig – verdiend – in tal van jaarlijsten opduiken. Vooral fans van Helleense black metal komen aan hun trekken bij hun sound die draait rond prominente rollende baslijnen, een ritualistische/occulte atmosfeer, trage tot mid-tempo riffs, theatrale keyboards, gesproken passages en een erg organische old-school productie. De band uit Maastricht werkte in het verleden met labels als Nuclear War Now! Productions en New Era Productions maar voor deze splitrelease is de eer aan Wolfkult Religion te beurt gevallen. Een lotgenoot werd gevonden in The Namelles Shrine, weliswaar een nieuwe naam, maar het individu achter dit project heeft zijn sporen al ruim verdiend in de Nederlandse blackmetalscene.
Necromantic Worship onderscheidt zich van veel moderne black metal doordat ze niet zozeer op Scandinavische kilte mikken, maar eerder op een mystieke, esoterische sfeer die, zoals aangegeven, typisch is voor de Helleense stijl. Omdat de basgitaar zo centraal staat in hun muziek levert dat vaak vergelijkingen met Necromantia op, een parallel die ook getrokken kan worden op “Blood of the abyss“.
In zeven minuten tijd weet Necromantic Worship een warmbloedige en rituele atmosfeer neer te zetten waarbij het ene moment mystieke orgelklanken in de lead zijn terwijl wat later de gitaren de leidersrol overnemen. De sappige en veelzijdige rochelvocalen van Ghûllzaraën zijn zoals steeds een grote troef. Samen met Xarangorth vormt hij nog steeds het kloppend hart van Necromantic Worship. Het mysterieuze duo wordt op deze release vervoegd door drummer Urgaurath die de kenmerkende sound met de nodige dynamische intensiteit injecteert. Onze landgenoot S.Iblis leverde wederom een erg geslaagde gitaarlead aan.
The Nameless Shrine tapt uit quasi dezelfde inspiratiebron als Necromantic Worship, hoewel hier misschien iets meer vergelijkingen met Varathron getrokken kunnen worden. Het screamtimbre van Zharuul of the Forbidden Spheres – bij ons weten de alleenheerser bij The Nameless Shrine – valt wat heser en vlakker uit dan de rochel des doods van Ghûllzaraën.
“The veil torn by forbidden fire” klokt eveneens op een kleine zeven minuten speeltijd af, zit dynamisch in mekaar en maakt veelvuldig gebruik van orgelklanken en andere sacrale toeters, strijkers en bellen die The Nameless Shrine van een sacraal en occult aura voorzien. De basgitaar eist ook hier een prominente rol op. Eerder verscheen al het digitale nummer “Sigils beneath the black moon“, waar we niet zo van onder de indruk waren. “The veil torn by forbidden fire” laat echter de nodige progressie horen en weet ons wel te bekoren.
Fans van Helleense black metal moeten zich vrijdag naar de shop van Wolfkult Religion begeven om één van de 150 exemplaren van deze prima 7 inch split aan te schaffen.
JOKKE: 86/100 (Necromantic Worship: 90/100; The Nameless Shrine: 82/100)
Necromantic Worship/The Nameless Shrine – Split (Wolfkult Religion 2026)
1. Necromantic Worship – Blood of the abyss
2. The Nameless Shrine – The veil torn by forbidden fire
