In de nasleep van de – volgens ooggetuigen – overrompelende recente passage van Fossilization in de Antwerpse Music City waarbij vooral ook de vellenmepper serieus wat indruk achterliet, brengen we diens tweede album “Advent of wounds” graag nog even onder de aandacht, ook al kwam deze in februari reeds uit.

Er zijn weinig bands die hun naam zo letterlijk eer aandoen als Fossilization. Sinds de Braziliaanse band in 2021 uit de ondergrond kroop, hebben V. en zijn kompanen zich toegelegd op een vorm van death metal die klinkt alsof hij opgegraven wordt na jaren te hebben liggen vergaan onder invloed van de natuurelementen. “Leprous daylight” uit 2023 zette de toon met zijn verstikkende combinatie van cavernous death metal, doom en een flinke dosis rot en verderf. Op deze opvolger blijven die fundamenten intact, maar wordt duidelijk dat Fossilizatione niet van plan is om zich in diezelfde tombe te laten inmetselen.

Vanaf de eerste seconden van “Cremation of a seraph” wordt duidelijk dat Fossilization de bruutheid nog wat heeft opgedreven. Blastbeats, nerveuze tremolo’s en kolkende gitaarpartijen vliegen zonder veel waarschuwing uit de startblokken. Toch is dit geen ongerichte muur van geluid. De composities zijn beter uitgewerkt en beschikken over meer dynamiek dan op het vorige album. De productie is bovendien iets helderder, zonder dat de band daarmee zijn verstikkende karakter verliest. Je krijgt simpelweg wat meer zicht op de afgrond.

Die extra ruimte wordt vooral benut om meer dissonantie en blackmetalinvloeden in het geheel te verweven. De openingsriff van “Disentombed and reassembled by the ages” is zelfs rechtstreeks schatplichtig aan Antaeus. Dat soort momenten geven de muziek een nerveuze, haast hallucinerende kwaliteit. De razende passages worden voortdurend onderbroken door logge doomriffs en slepende vertragingen. Fossilization weet daardoor een prettige spanning te creëren tussen voortjakkerende razernij en loodzware verstikking.

“Scalded by his sacred halo” is een van de beste voorbeelden van die aanpak. Schurende dissonanten blijven boven de riff hangen terwijl de band plots de handrem aantrekt. De daaropvolgende doompassage voelt niet als een obligate tempowissel, maar als een dreigende afdaling naar een nog diepere laag van ellende. Ook “Terrestrial mold” en het van een Midden-Oosters aandoende outro voorziene “Servo” laten horen dat Fossilization meer kan dan enkel op volle snelheid door de modder ploegen.

Toch schuilt daar ook een kleine zwakte. “Advent of wounds” maakt vooral indruk door zijn totale gewicht en atmosfeer en minder door een handvol nummers die zich onmiddellijk als klassiekers in het geheugen nestelen. De verschillen tussen de songs zijn soms subtiel en wie nood heeft aan duidelijke hooks of grote melodische ankerpunten, zal hier weinig houvast vinden. Fossilization kiest immers resoluut voor een organische stroom van geweld, verval en verstikking.

Maar misschien is dat ook precies de bedoeling. “Advent of wounds” is een compacte, claustrofobische trip door een landschap waarin death metal, doom en black metal voortdurend met elkaar versmelten. De gitaren klinken als roestige machines die onder enorme druk staan, de drums jagen de zaak meedogenloos voort en de diepe vocalen lijken afkomstig uit een graf dat al miljoenen jaren dichtgeslibd ligt.

Waar “Leprous daylight” vooral indruk maakte met zijn onverbiddelijke, moddervette sound, toont “Advent of wounds” een Fossilization die iets meer controle heeft over zijn chaos. De band klinkt scherper, gevarieerder en zelfverzekerder zonder ook maar een gram van zijn smerigheid in te leveren. Geen radicale koerswijziging dus, wel een logische evolutie.

Wie zijn death metal graag diep uit de aardkorst haalt – liefst met een flinke schep doom, dissonantie en blackmetalverrotting – hoeft dan ook niet verder te graven. Fossilization heeft met “Advent of wounds” opnieuw een bijzonder onaangenaam stukje ondergrondse archeologie blootgelegd.

JOKKE: 86/100

Fossilization – Advent of wounds (Everlasting Spew Records 2026)
1. Cremation of a seraph
2. Disentombed and reassembled by the ages
3. Scalded by his sacred halo
4. Terrestrial mold
5. Servo
6. While the light lasts
7. Temple of flies and moss