Addergebroeder Cas eindigde zijn review van het in 2020 verschenen “Topheth” met de vraag waarom dit tweede album van Novae Militiae niet via Norma Evangelium Diaboli verscheen. Voor de nagelnieuwe derde langspeler “Apocryphon of the unborn light” werd Goathorned Productions wel degelijk voor een nieuwe broodheer ingeruild, maar dan in de vorm van het Engelse Serpent Sun Records waarop reeds releases van ondermeer Corpus Diavolis, Heretic Cult Redeemer, Kaosophia, Lunar Mantra en Nox Formulae verschenen.
“Apocryphon of the unborn light” bestaat uit zes composities, goed voor ongeveer 45 minuten aan dissonante en bezwerende black metal. Volgens de band vormt het album een soort openbaring die zich afspeelt vóór de schepping zelf, op een moment waarop zelfs het licht nog geboren moet worden.
Muzikaal borduurt Novae Militiae verder op de vertrouwde fundamenten waarbij verstikkende dissonantie en een sterk gevoel voor dreiging de voornaamste bouwstenen vormen. De gitaren kronkelen alle kanten op en creëren een haast claustrofobische geluidsbrij, terwijl meer atmosferische passages voor de nodige ademruimte zorgen. Al is ‘ademruimte’ misschien niet helemaal het juiste woord voor een plaat die vooral lijkt te willen verhinderen dat we überhaupt nog normaal ademhalen.
En laat ons eerlijk zijn: die aanpak werkt want “Apocryphon of the unborn light” klinkt bijzonder beklemmend. De muziek heeft iets onaangenaams en ongrijpbaars en de verschillende composities vloeien mooi in elkaar over waardoor het album als één samenhangend geheel aanvoelt. De door de band nagestreefde dislocatie en voortdurende spanning worden dus muzikaal overtuigend vertaald.
Alleen wringt daar ook een beetje het schoentje. Want hoewel we behoorlijk onder de indruk zijn van de verstikkende atmosfeer die Novae Militiae hier neerzet, blijft er verdorie weinig van hangen. Na afloop weten we nog perfect hoe de plaat voelde, maar moeten we diep graven om ons specifieke passages, riffs of momenten voor de geest te halen. De zes composities lijken dan ook vooral verschillende manifestaties van dezelfde duistere entiteit te zijn, eerder dan nummers met een duidelijk eigen gezicht.
Dat hoeft binnen de dissonante black metal natuurlijk niet noodzakelijk een probleem te zijn. Er zijn genoeg platen die het moeten hebben van een totaalervaring en die zich pas langzaam onder je huid nestelen. Alleen mist “Apocryphon of the unborn light” voor ons net dat ene haakje dat ervoor zorgt dat je na afloop onmiddellijk opnieuw naar de plaat wil grijpen. De sfeer is er zonder twijfel, de intensiteit eveneens, maar de composities zelf laten zich minder gemakkelijk vastpakken.
Novae Militiae heeft met “Apocryphon of the unborn light” wederom een bijzonder coherent en verstikkend werkstuk afgeleverd. Wie zich graag laat onderdompelen in een loodzware, dissonante maalstroom waarin black metal en esoterische thematiek elkaar versterken, zal hier ongetwijfeld zijn gading vinden. Wij blijven echter met een licht dubbel gevoel achter. De duisternis is overtuigend en de wurggreep is stevig, maar wanneer het licht uiteindelijk uitgaat, blijkt er weinig te zijn blijven hangen – een gevoel dat we de laatste jaren eerlijk gezegd bij veel dissonante blackmetalplaten hebben.
JOKKE: 77/100
