Forbidden Temple kiest op diens nieuwste EP “The sanctuarian darkness” niet bepaald voor de verfijnde aanpak. De titel sluit mooi aan bij de afbeelding van catacomben vol schedels en stoffelijke resten van drie onfortuinlijke individuen die één kant van de picture disc siert, en ook muzikaal worden we prompt naar vochtige ondergrondse krochten gekatapulteerd. Tenebrae en Agaliarept vormen als vanouds het kloppende hart van de band, terwijl L. opnieuw de toetsen voor zijn of haar rekening neemt. Nieuwkomer E. leverde enkele gitaarleads aan, maar verwacht vooral geen drastische koerswijziging. Het lijkt wel alsof de tijd bijna drie decennia heeft stilgestaan.
Forbidden Temple serveert primitieve, ietwat barbaarse black metal die vooral gebaat is bij een gezonde dosis onbehouwenheid. Geen ingewikkelde structuren, overdadige arrangementen of technische hoogstandjes, maar rudimentaire composities die met weinig franjes hun duistere werk proberen te doen. Opvallend is de prominentere rol van de basgitaar, die naar hartenlust dendert en knottert en de muziek een extra logge, aardse onderlaag bezorgt. Ik denk dat we Forbidden Temple dan ook zelden zo heavy hebben horen klinken als in “Summon the queen in the pentagram“. Hier en daar duiken ijle, spookachtige keyboards op of wordt, zoals in het titelnummer, een verdwaalde gitaarlead in de strijd gegooid om het geheel wat extra kleur te geven, maar daar houdt de opsmuk grotendeels op.
De vier composities dragen titels die weinig aan de verbeelding overlaten en zijn uitnodigingen om af te dalen naar een wereld waarin obscure rituelen en occulte symboliek de plak zwaaien. Muzikaal blijft Forbidden Temple trouw aan een primitieve aanpak die vooral liefhebbers van de vroege blackmetaldagen uit Finland, Frankrijk of Polen zal aanspreken. De spaarzame atmosferische accenten zorgen voor wat afwisseling zonder de rauwe basis te ondergraven, terwijl de basgitaar geregeld voor een aangename dreun zorgt. “The ceremonies (under the hills)” start als een up-tempo compositie met een hakkende drumgroove, maar transformeert gaandeweg naar een meer hallucinogeen nummer vol onderhuidse spanning, macabere mystiek en bakken atmosfeer, alvorens terug naar de aanpak van het begin wordt gegrepen.
In die koppige trouw aan het verleden schuilt hoegenaamd geen beperking, want zelfs met rudimentaire bouwstenen weet Forbidden Temple composities te metselen die zich vrij snel in het geheugen nestelen en bovendien barsten van de dynamiek. “The sanctuarian darkness” lijkt vooral te willen bewijzen dat sommige duistere obsessies geen houdbaarheidsdatum kennen. Het album is enkel als picture disc-LP via Gramschap en enkele uitverkoren distributeurs verkrijgbaar. Een release voor wie de black metal graag primitief en onbehouwen houdt, zonder dat er voortdurend franjes aan moeten worden toegevoegd.
JOKKE: 86/100
Forbidden Temple – The sanctuarian darkness (Gramschap 2026)
1. 1. My palace in obscurity
2. The ceremonies (under the hills)
3. Summon the queen in the pentagram
4. The sanctuary in darkness
