Los door de betonnen miserie van een dystopische grootstad komt de tweede langspeler van Pakosten beuken, doorspekt met een bravoure en onder een cynische nonchalance weggestoken ambitie die durft verraden dat deze heren onwaarschijnlijk veel in hun mars hebben. Wie bij deze band nog geen belletje hoort rinkelen staat er meteen wat huiswerk te wachten: met name hun twee nummers van de four way split met Otras, Chevallier Skrog & Bahratal en de eerste LP uit 2021, “Živý bič” zetten deze band meteen weg als een vaste waarde binnen de Praagse scene, een geheel eigen entiteit, een idiosyncratische uiting van melancholie en frustratie komende uit de bleke, post-moderne realiteit waarin we allemaal verzeild zijn geraakt: er is geen perspectief meer. Er wacht ons alleen nog meer vervreemding van elkaar, nog meer oorlog, ongelijkheid, polarisatie.. en voorlopig rest ons alleen maar dat te accepteren. Als er nog een betere voedingsbodem is voor ongebreideld nihilisme, laat het me dan zeker weten.
Velen onder ons zullen kiezen voor ‘the path of least resistance’: de kop laten hangen en opgeven. Verteerd door een bitter wantrouwen voor de wereld rondom ons door het leven slenteren, want wat maakt het ook allemaal nog uit? Baudelaire knikt inschikkelijk vanuit de hoek van de kamer..
Anderen kiezen deze intrinsieke frustratie om te zetten in iets moois: kunst is daarvan een klassieke uiting, en daarom zeg ik ook vaak; slechte tijden staan gelukkig wel garant voor absoluut fantastische muziek.
Pakosten is zo’n band die niet bij de pakken wil blijven zitten; die de huidige realiteit als een aanknopingspunt ziet en zich erdoor laat inspireren. Wat je als luisteraar in ruil krijgt is een plethora aan ideeën, meticuleus uitgevoerde eigenwijsheid, een kloppende middelvinger naar de heersende klasse, een dolk diep in het hart van alles wat deze aardklomp traag maar gestaag van binnenuit aan het bederven is, en ons allen verdwaasd en bedeesd op het rottend karkas van wat ooit was achterlaat. Hamerende, mid-tempo punkritmes, verrukkelijke riffs, woeste en gekwelde vocalen, een ijskoude, met walging vervulde atmosfeer, tempo-switches à volonté en occasionele passages van Les Légions Noires-waardige insteek, bepalen samen de kwaliteit van deze plaat.
Een band om van heel dichtbij in de gaten te houden, een album om herhaaldelijk tijd mee door te brengen – het loont te zien hoe fatalistische weemoed in een gebalde vuist en een gebroken glimlach kan transformeren. Onwards.
JULES: 92/100
Pakosteň – Spevy smutných lotrov (Šlinc Records 2026)
1. Zajtra sa polepším
2. Vtáčí lord
3. Nočné množenie chladu
4. Vavrín, buchny, pomyje
5. Čierny blen
6. Spevy smutných lotrov
