altare productions

Candelabrum – Portals

Liefhebbers van Portugese groezelige lo-fi black hebben ongetwijfeld werk van Black Cilice in hun platenkast en op hun Instagram-pagina staan, maar ook landgenoot Candelabrum zou geen onbekende meer mogen zijn. De trage black van de drie demo’s bevatte zowel een majestueuze als morbide atmosfeer, terwijl het debuut “Necrotelepathy” een pak rauwer klonk, maar mij niet over de streep kon trekken door de knullige uitvoering. Nu is er “Portals” waarop de blauwdruk van de voorganger doorgetrokken wordt, maar we wel een betere sound (hoewel nog steeds lo-fi) en uitvoering horen. Vermits “Towards death” een intro is, bevat “Portals” slechts drie volwaardige songs waarvan “The axis of existence” en “Death enthroned in white marble – Part I, II & III” respectievelijk wel op tien en zestien minuten afklokken. Wat me vooral positief bevalt zijn de vocalen die minder hysterisch en lager qua toonaard klinken en minder vooraan in de mix zitten. Wat betreft de muziek zijn grimmige riffs en repetitieve maar sfeervolle keyboards innig met mekaar verstrengeld en door de basic aanpak komt er geen moeilijkdoenerij aan te pas. In het kortere “Dusk, poisoner of souls” nemen de keyboards het voortouw en katapulteren ze ons terug naar de Noorse oerdagen van het genre, hoewel de basismelodie soms wat lang blijft hangen. De lange afsluiter is uit drie delen opgebouwd en blijft de volle zestien minuten boeien doordat verschillende tempo’s de schwüng erin houden. “Portals” is de eerste Candelabrum plaat die ik besliste aan te schaffen en is uitstekend voer voor liefhebbers van lo-fi undergroundspul.

JOKKE: 81/100

Candelabrum – Portals (Altare Productions 2018)
1. Towards death
2. The axis of existence
3. Dusk, poisoner of souls
4. Death enthroned in white marble – Part I, II & III

Vilkacis/Turia – Split

Vol ongeduld keken we bij Addergebroed uit naar de enige tijd geleden aangekondigde split tussen Vilkacis en Turia, twee goedbewaarde geheimen uit de respectievelijke Amerikaanse en Nederlandse ondergrond. We hebben vijf jaar moeten wachten op de recent verschenen tweede langspeler “Beyond the mortal gate” van Vilkacis, maar Michael Rekevics had blijkbaar nog heel wat lekkers in zijn mouw zitten getuige deze twee nieuwe tracks. Momenteel zit deze held trouwens in de studio voor de opnames van de tweede Vanum plaat; opnieuw iets om reikhalzend naar uit te kijken. Vilkacis houdt vast aan traditionele black metal maar brengt die met een zelden geziene passie en gedrevenheid. Die triomfantelijke, eerder Oost-Europees aandoende insteek is vanaf de eerste noten van “In the night’s grip” weer onmiskenbaar aanwezig in de snelle en rauwe black die negen minuten lang bulkt van het klaroengeschal, hoewel deze strijdlustige tonen met een gitaar opgewekt worden. Lijnrecht tegenover die gevoelens van suprematie en onoverwinnelijkheid staan tragedie en melancholische treurnis, een ander aspect dat in Vilkacis’ muziek ingebakken zit en naar voor komt in het tragere “Final march into flame“, waarover een weemoedig aura gedrapeerd is dat nog extra in de verf gezet wordt middels de epische koorzang in de finale van het nummer. Over naar kant B. Het tot het enigmatische Haeresis Noviomagi-label behorende Turia gooide vorig jaar hoge ogen met “Dede kondre” en laat opnieuw horen dat ze één van de meest verfrissende en unieke acts uit de florerende Nederlandse black metal scene zijn. “Tuchtroede” is nog maar net uit de startblokken geschoten of de psychedelische, Indisch-aandoende melodieën die in het grimmige riffwerk verborgen zitten, laten overduidelijk horen dat Turia hier aan het werk is. Deze experimentele insteek en het feit dat hun furieuze black geïnjecteerd is met psychedelische rock (zoals in “Spiegel der eenvoudige zielen” dat naadloos aansluit op het eerste nummer), leidt tot deze uit-de-duizenden-herkenbare sound. Tekstueel gezien haalde Turia de mosterd bij de geschriften van Margareta Porete, een Franse mysticus uit de 13de en 14de eeuw. Door haar autonome eenheid met het goddelijke, en het omzeilen van het patriarchale gezag van de kerk, werd ze als een ketter beschouwd en vervolgens verbrand op de brandstapel. Deze split is een absolute aanrader voor fans van beide bands! We trokken eerder deze week al een paar welverdiende “negens” uit onze scorekast, en doen er daar met deze release nog twee bovenop.

JOKKE: 90/100 (Vilkacis: 90/100 – Turia: 90/100)

Vilkacis/Turia – Split (Altare Productions/Haeresis Noviomagi/Psychic Violence 2018)
1. Vilkacis – In the night’s grip
2. Vilkacis – Final march into flame
3. Turia – Tuchtroede
4. Turia – Spiegel der eenvoudige zielen