Het wordt al snel duidelijk dat Nahtrunar op diens nieuwste worp opnieuw een rauwer geluid omarmt, een keuze die we alleen maar kunnen toejuichen. Begrijp ons niet verkeerd: voorganger “Hrima” weten we absoluut te waarderen, maar om een of andere reden is dat ook een van de platen uit hun catalogus die hier het minst vaak de draaitafel haalt. De forse speelduur van 86 minuten zal daar ongetwijfeld iets mee te maken hebben. In tijden waarin luistermomenten schaarser worden, vraagt zo’n kolos nu eenmaal meer toewijding. De plaat haalde het twee jaar geleden zelfs niet tot op dit portaal. Met “Sphären“, dat netjes rond de 50 minuten klokt, ligt dat een stuk toegankelijker.

De titel verraadt het al: “Sphären” verkent kosmologische thema’s, existentiële leegte en mythologische dimensies. Die conceptuele insteek sluit naadloos aan bij de ijzige, nachtelijke sfeer van de muziek. Het album voelt als een afdaling in een onpeilbaar universum: kil en afstandelijk, maar tegelijk bijzonder meeslepend. Op de albumhoes ontwaren we een bindrune van de bandnaam waarbij de letters tot één symbool zijn samengevoegd.

Wie de evolutie van Nahtrunar heeft gevolgd, weet dat het (vermoedelijke éénmans-)project zich geleidelijk heeft losgemaakt van puur traditionele, rauwe black metal ten voordele van meer uitgesponnen, atmosferische structuren, met ruimte voor ambient, epiek en langere composities, een ontwikkeling die op “Hrima” zijn culminatiepunt bereikte. “Sphären” bouwt hierop verder, met zes nummers die elk tussen de zes en tien minuten klokken. De vertrouwde ingrediënten zijn aanwezig: repetitieve tremoloriffs, echoënde, emotioneel beladen en doorleefde screams die in de mix vervloeien, subtiele toetsenpartijen en melodieën die zich langzaam ontvouwen. Tegelijk blijft de productie, zoals reeds aangehaald, bewust ongepolijst: geen klinische perfectie, maar een nevelige geluidsmuur die de sfeer alleen maar versterkt.

Hoogtepunten zijn er in overvloed. “Ymirs Traum” grijpt je met een hypnotiserende opbouw die haast trance-opwekkend werkt, terwijl “Die Einsamkeit des Lichts” melancholie en melodie samenbrengt in een bijna sacrale setting. Afsluiter “Die Schatten werden lang” trekt het kosmische concept overtuigend door tot het einde en laat een sterke indruk na. Wat vooral opvalt, is de cohesie van het geheel. Waar “Hrima” soms wat overladen aanvoelde, klinkt “Sphären” gefocust en uitgepuurd.

Met “Sphären” zet Nahtrunar een boeiende stap die zowel terugblikt als vooruitkijkt. De plaat ademt de primordiale geest van jaren ’90 black metal, maar wordt gedragen door de maturiteit van een project dat zijn eigen signatuur volledig heeft uitgekristalliseerd. Alle zes de nummers bevatten beklijvende riffs, sterke zanglijnen en doordachte melodieën. Deze zesde worp is een sterke plaat die zijn impact niet mist en ons in hogere sferen brengt.

JOKKE: 87/100

Nahtrunar – Sphären (Altare Prodctions 2026)
1. Kreuz Isa
2. Ymirs Traum
3. In glisternde Fäden verwoben
4. Das astrale Verlies
5. Die Einsamkeit des Lichts
6. Die Schatten werden lang