moenen of xezbeth

Forbidden Temple – IV

Het uit Vlaamse klei opgetrokken Forbidden Temple passeerde eerder op het jaar al aan ons kritisch oor middels de split die de heren uitbrachten met het Nederlandse Ultima Thule. Nu is het de beurt aan demo “IV” waar Medieval Prophecy Records de undergroundliefhebbers opnieuw mee verblijdt nadat de tape eerder dit jaar in eigen beheer werd uitgebracht. Forbidden Temple speelt obscure black metal zonder al te veel poespas met een groezelige analoge sound. Denk aan oud Pools stuff genre Graveland. Hopelijk krijg ik Metal Sucks nu niet op mijn dak door deze bandnaam nog maar te vermelden! Middels gure gitaarriffs, helse screams, kletterende drums en mistige keyboardondersteuning massacreert het duo alle heilige huisjes en begraafplaatsen die het op haar weg tegenkomt. En daar heeft de primitieve black geen blastbeats of tremolo-riffs voor nodig. Simpel maar effectief. Het doet deugd om te zien dat er de laatste tijd weer heel wat activiteit is in de meest duistere steegjes van het Belgisch black metal-gebeuren. We hadden al Moenen Of Xezbeth, Perverted Ceremony en Zwarte Dood, maar Forbidden Temple mag hier gerust aan toegevoegd worden.

JOKKE: 71/100

Forbidden Temple – IV (Medieval Prophecy Records 2018)
1. Intro
2. Sortilèges
3. Unholy night of evil
4. Blasphemous howling
5. Outro

Sainte Marie des Loups – Sainte Marie des Loups

Het door undergroundliefhebbers gerespecteerde Fallen Empire Records houdt het per eind 2018 voor bekeken, maar dat wist u waarschijnlijk al. Alvorens te ontbinden, laat het Amerikaanse label echter nog enkele releases op de mensheid los waaronder het gelijknamige debuut van Saint Marie des Loups. Het label gaf met Chambre Froide reeds eerder een platform aan een anoniem Frans black metal gezelschap en herhaalt dat met Sainte Marie des Loups opnieuw. De nationaliteit is meteen ook het enige dat er te achterhalen valt, voor de rest moeten we het met de muziek stellen en die klinkt allesbehalve verkeerd. Rauwe, ongecompliceerde black metal vormt een klein halfuur lang de hoofdmoot maar tussen de ruwe klanken door vallen ook spookachtige synths op die soms een middeleeuwse toets (“Insolence“) aan het geheel geven, maar in de break halfweg “Progéniture” eerder de spacey (melk)weg opgaan terwijl ze triomfantelijk klonken in opener “La fin de l’hiver“. Verder wordt er in het grimmige “Sermons sanglants” ook met cleane sacraal aandoende vocalen geëxperimenteerd en bevat “Insolence“, mijn persoonlijke favoriet, bijna koorachtige heldere zang. De midtempo tonen van dit nummer doen me denken aan onze landgenoten Moenen Of Xezbeth, maar in andere songs gaat de zweep er tempogewijs meer op. Sainte Marie des Loups zoekt regelmatig het contrast op tussen haar ongepolijste sound en verdoken melodie, steeds rauw maar toegankelijk genoeg voor ongetrainde oren. Of net niet.

JOKKE: 78/100

Sainte Marie des Loups – Sainte Marie des Loups (Fallen Empire Records)
1. La fin de l’hiver
2. Progéniture
3. Sermons sanglants
4. Sainte Marie des Loups
5. Insolence
6. Absurdités et blasphémes