Ik sta er bij het trio Brian Cook, Mike Sullivan en Dave Turncrantz steeds van versteld wat voor een overweldigende sound ze met hun band Russian Circles kunnen produceren, zowel op plaat als in een live setting (hoewel de eerlijkheid me gebiedt te zeggen dat ik ze de laatste twee keer wat op automatische piloot vond spelen). Na het enigszins teleurstellende “Geneva” uit 2009 – die plaat stond dan ook voor de onmogelijke opgave voorganger en magnum opus “Station” te overklassen – verkaste de band naar Sargent House en sindsdien klinkt de band plaat na plaat nóg dreigender, donkerder en apocalyptischer met dit “Guidance” als voorlopig hoogtepunt wat dat betreft. Russian Circles is één van die weinige instrumentale post bands die me een gehele rit bij de les kan houden: hun songs zijn tamelijk gebald – hoewel gemiddeld toch op een minuut of zes afklokkend – en nergens verliezen ze zich in oeverloos uitdijend gitaargepingel. Bovendien bevatten de riffs voldoende cojones en hebben ze met Dave Turncrantz natuurlijk ook één van de beste trommelaars uit het genre aan boord – eens hij zijn roffels en ritmes boven haalt, hoor je meteen terug dat je met Russian Circles van doen hebt. Opener “Asa” staat gelijk aan de stilte voor de storm die met de zware riffs en donderdrums van “Vorei” ontketend wordt. De sterkte van Russian Circles is dat hun songs nergens om vocalen bedelen maar de instrumenten voor zich spreken: de ene keer bedachtzaam en fluisterend (“Overboard”), de andere keer ongetemd en woest grommend (check die catharsische en triomfantelijke finale van “Mota” maar eens). Op zich wederom geen wereldschokkende dingen – hetzij de bulderende doom/sludge in “Calla”- te bespeuren op langspeler nummer zes, maar toch weer bovengemiddeld sterk zoals we van Russian Circles gewend zijn.

JOKKE: 85/100

Russian Circles – Guidance (Sargent House 2016)
1. Asa
2. Vorei
3. Mota
4. Afrika
5. Overboard
6. Calla
7. Lisboa