Arkhon Infaustus – Passing the nekromanteion

Dat de goudmijn die Frankrijk op vlak van black metal is verre van volledig is ontgonnen, staat als een paal boven water: het land voert nog steeds de dissonante boventoon. Ook de heer DK Deviant hield zich de laatste jaren niet onledig. Zo bracht hij met Osculum Infame in 2015 nog het fantastische “Axis of blood” uit. Wat menigeen, mezelf inclusief, zich echter al tijden afvroeg was wat er met zijn eigen geesteskind Arkhon Infaustus was gebeurd. Tien jaar na opus magnum “Orthodoxyn” krijgen we in de vorm van een EP eindelijk een antwoord op deze prangende vraag. Het onheilig kind werd “Passing the nekromanteion” gedoopt en voorziet ons van 33 veel te korte minuten blasfemie, gespreid over 4 nummers. Dat Arkhon Infaustus altijd al het project was waar DK Deviant de scepter zwaait, uit zich in het feit dat hij deze keer geen nieuwe bezetting heeft gezocht, behalve Temple Of Baal-vellenmepper Skvm die met veel bevlogenheid en precisie de drum systematisch naar de gort slaat. “Passing the nekromanteion” begint daar waar “Orthodoxyn” het tien jaar geleden voor bekeken hield, al is de gemiddelde speelduur van de nummers iets langer. Het moge duidelijk zijn dat de nieuwe EP, ons voorgeschoteld door het immer interessante Les Acteurs De l’Ombre Productions, opnieuw een torenhoog niveau haalt en ons voorziet van een groot halfuur beukende black/death metal. Na de onheilspellende intro knalt “Amphessatamine nexion” meteen uit de startblokken om het gaspedaal bijna zes minuten lang volledig ingedrukt te houden met riffs en vocalen die ook bij Dead Congregation niet zouden misstaan, ware het niet van het scherpe blackened randje. “The precipice where souls slither”, dat een tijd terug al werd vrijgegeven, gunt ons opnieuw geen ademruimte en zet vanaf de eerste seconde het mes op de keel met een verschroeiend tempo – wat kan die man drummen! – om halfweg pas voor het eerst op deze EP wat gas terug te nemen en ruimte te maken voor melodie. Dit rustpunt is echter van korte duur want “Yesh li el yadi moet het hebben van een loodzware atmosfeer waarin de nodige tijd wordt genomen een spanningsboog op te bouwen, om uiteindelijk kort maar explosief opnieuw te ontsporen. Instrumentale afsluiter “Corrupted epignosis” trekt deze lijn door en breekt volledig met de ‘alles kapot’-formule, experimenterend met feedback en voor het eerst enkele doom-invloeden. Naar mijn smaak wordt het nummer met zijn 10 minuten iets te lang uitgerokken, maar de dissonante gitaren, het bombastische drumwerk en het ritualistische karakter van de song zorgen voor een bedrukkende en tegelijk bezwerende sfeer. Waar de eerste nummers hier het meest in de smaak vallen – occulte death metal zoals het hoort te zijn – wordt afgesloten met een ferme brok atmosfeer die met momenten aan intensiteit inboet, maar nog steeds hetzelfde (lees: smerig) aanvoelt. Arkhon Infaustus is terug. En hoe!

CAS: 86/100

Arkhon Infaustus – Passing the Nekromanteion (Les Acteurs de l’Ombre Productions 2017)
1. Amphessatamine nexion
2. The precipice where souls slither
3. Yesh li el yadi
4. Corrupted epignosis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s