Nefarious Dusk – The wanderer of the cold north

Het heerschap Dominus aka Hrafn passeerde hier onlangs nog met zijn band Úlfarr en diens niet onaardige “Hate & terror – The rise of pure evil” plaat. Broodheer van dienst was het Duitse Purity Through Fire die nu ook de eerste langspeler – na ettelijke eerdere kleinere releases – van Nefarious Dusk voor haar rekening neemt. In deze band laat Dominus zich bijstaan door zanger/keyboardspeler Azrael en trommelaar Fog. “The wanderer of the cold north” is een hommage aan Cumbria, een graafschap in het noordwesten van Engeland, waarvan talrijke natuurfenomenen, bezienswaardigheden en historische plaatsen bezongen worden. Enkel het trage en meeslepende nummer “Doll tor” zoekt het elders en is opgedragen aan een stenen cirkel uit Derbyshire. “The wanderer of the cold north” grossiert een klein uur lang in traditionele black waarin een streep synths niet mag ontbreken. De muziek van Nefarious Dusk is bijwijlen cinematografisch van aard – vooral in de lange instrumentale passages – en neemt je mee op een ontdekkingstocht doorheen al het natuurschoon zoals het nationaal park Lake District, dat Cumbria te bieden heeft. Sfeervolle heldere gezangen bewegen zich subtiel als een schaduwspel op de achtergrond voort en injecteren de black metal met een heidens gevoel. Het is hier niet de meest agressieve of rauwe black die we voorgeschoteld krijgen, maar goed in het gehoor liggend atmosferisch zwartmetaal (weliswaar van de oude stempel) met een vrij genuanceerde productie die heel wat ademruimte laat voor de basgitaar. Wanneer het trio in de eerste helft van het vierluik “Helvellyn” dan toch wat harder van leer trekt, resulteert dat in het eerste deel in een eerder enerverend stuk muziek terwijl het tweede deel erin slaagt om mij dankzij repetitief hakkend drumwerk en epische synths mee op pad te nemen naar lang vervlogen tijden. De laatste twee delen zijn het meest traditioneel van opzet en weten me het meest te raken met hun licht symfonische black die zo uit de tweede helft van de jaren ’90 zou kunnen stammen. “The wanderer of the cold north” heeft zeker zo zijn momenten, maar schiet nog wat te kort om een uur lang te kunnen boeien.

JOKKE: 75/100

Nefarious Dusk – The wanderer of the cold north (Purity Through Fire 2019)
1. Hodbarrow
2. Millom Pt. 1
3. Helvellyn Pt. 1
4. Helvellyn Pt. 2
5. Swinside stone circle
6. Helvellyn Pt. 3
7. Helvellyn Pt. 4
8. Doll tor
9. Duddon estuary
10. Millom Pt. 2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s