Svartsyn – Requiem

De Dood loopt als een rode draad doorheen het leven van Ornias, brein achter het Zweedse Svartsyn. Theorie en (bijna) praktijk resulteerden in 2017 nog in het uitstekende “In death“. Drie jaar later keert Ornias terug met “Requiem” en dit via Carnal Records daar waar de voorganger nog in samenwerking met Agonia Records gerealiseerd werd. Met zulke titel verwachtte ik een thematiek in het verlengde van diens voorganger, maar dat is niet helemaal waar. Ornias schreef het album eerder als een requiem, een spirituele reis door de vernietiging van de westerse beschaving en de opkomst van de Antichrist en zijn eeuwige koninkrijk. Het resulteert opnieuw in een donker, ietwat beklemmend en nachtmerrieachtig geheel dat die typische Svartsyn aanpak zes nummers lang laat horen. Svartsyn klinkt immers als geen enkele andere band in het genre, hoewel je natuurlijk steeds wel ergens een invloed van één of andere Scandinavische grootheid terug hoort. De totaalsound inclusief Ornias’ verhalende ietwat schorre scream klinkt lekker droog en in een song als “Spiritual subjection” spat de Zweed zijn bezetenheid uit de boxen. Svartsyn beheerst de kunst van de dynamiek en wisselt tussen tergend slepende en dan weer grimmige en snelle partijen zoals in “Little horn“, de apocalyptische apotheose van “Requiem“. Een song als “Mystery Babylon” schittert opnieuw met zijn dreigend zwartmetaal met krachtige, duivelse riffs die niet de snelste, meest bombastische of meest mystieke willen zijn. En ook niet de meest complexe, hoewel de composities nooit hapklaar zijn en er regelmatig zoals in “Inner demonic rise” afwijkende maatsoorten gehanteerd worden. Ook het wat hoekerige maar tegelijk ook van snedige tremolo’s voorziene “The desolate” kent heel wat tegendraadse patronen die door Hammerman (o.a. Fractured Insanity, Gotmoor) in goede banen geleid worden. De wisselwerking tussen onze drummende landgenoot en de Zweed met lange staat van dienst is al acht jaar lang een gouden combo. ‘Never change a winning team‘ zou ik zo zeggen! Svartsyn levert met zijn tiende (!) langspeler opnieuw een gitzwart groeialbum aan, een knappe prestatie!

JOKKE: 84/100

Svartsyn – Requiem (Carnal Records 2020)
1. The pale horse
2. Inner demonic rise
3. Mystery Babylon
4. The desolate
5. Spiritual subjection
6. Little horn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s