Funeral Winds moet zo wat de langstlopende nog actieve blackmetalband van Nederland zijn. 30 jaar heeft de band rond Hellchrist Xul dit jaar op de teller staan en hoe kan dat heugelijke feit beter gevierd worden dan met een nieuwe plaat die de essentie van Funeral Winds weerspiegelt. Een gesprek over satanisme, de schoonheid van boze vrouwen en Tibetaanse rituele ramschedels. (JOKKE)

Ave Hellchrist Xul, allereerst bedankt om met dit interview in te stemmen. Voor een band met 30 jaar op de teller zijn er niet veel interviews online terug te vinden. Genieten print magazines jouw voorkeur of sta je slechts sporadisch toe om meer inzicht in het Funeral Winds universum te geven?
De meeste interviews zijn inderdaad in kleine underground geprinte zines verschenen. Er zijn tegenwoordig veel blogs en ‘magazines’ die gewoon ronduit slecht en dus niet de moeite zijn om tijd aan te spenderen. Vroeger moest je nog enige journalistieke achtergrond hebben of op z’n minst een leesbaar artikel kunnen schrijven, maar nu kan iedere kneus een blog maken en zich voordoen als ‘magazine’. Meestal is de kwaliteit dan ook ver te zoeken. De grotere geprinte bladen hebben alleen interesse om een interview te publiceren als het label er een flinke betaalde advertentie bij zet, vandaar dat je bijna nooit een Funeral Winds interview in een ‘commercieel’ magazine terug zal vinden omdat er voor zo ver ik weet niets aan promotie word gedaan buiten de verstuurde promo door het label. De kleinere geprinte underground magazines worden meestal door fanatiekelingen in elkaar geknutseld die ook de geschiedenis van de band kennen en met betere vragen komen. Verder zit ik niet te springen om interviews te beantwoorden dus ben ik erg selectief in met welke magazines ik instem. Rond de release van de nieuwe plaat, die samen valt met het 30 jarige bestaan van de band, heb ik wel besloten om deze keer iets meer interviews aan te pakken.

Funeral Winds werd in 1991 opgericht, is bijgevolg één van de oudste en langstlopende blackmetalbands uit Nederland, en als we een snelle rekensom maken draaien jullie dit jaar 3 decennia mee. Zal dit – naast de release van de nieuwe plaat – op nog een andere manier in de kijker gezet worden?
Hoewel er niet bewust voor gekozen is om dat rond het 30 jarige bestaan te verwezenlijken, valt het wel samen met enkele releases die binnenkort uitkomen op Nuclear War Now! Productions en New Era Productions. Beide labels doen dit in nauwe samenwerking met Necromanteion, het officiële merchandise kanaal/label van Funeral Winds dat ik zelf run. Het doel is om het materiaal verkrijgbaar te houden en geïnteresseerden de kans te geven om originele uitgaves te kunnen bemachtigen i.p.v. de minderwaardige bootlegs die rondgaan.

Ik heb de indruk dat Funeral Winds altijd wat in de luwte van andere bands is blijven staan en na al die jaren best groter had kunnen zijn. Ben je tevreden over de huidige status van Funeral Winds of zijn er zaken uit het verleden, zoals de vele line-up wissels en problemen met labels, die de band belemmerd hebben in het doorgroeien?
Ik denk dat het anders had kunnen uitpakken voor Funeral Winds als de zaken iets anders verlopen hadden rond 1995. Dat was het jaar dat ons debuutalbum zou uitkomen via Lethal Records maar dat label ging vlak voor de release failliet. In 1995 hadden we ook net de zanger uit de band gezet omdat er niet meer mee te werken viel en ik werd veroordeeld voor ‘poging tot doodslag’, waardoor ik een tijdje in de gevangenis zat en daarna nog een taakstraf had die ik na mijn normale werkuren moest uitvoeren. Ik heb daardoor een poos niets kunnen doen met de band, buiten een paar interviews. Dan heb ik in 1998 uiteindelijk dat album uitgebracht op mijn eigen label Daimonion Records. We hebben ook altijd voor de kleinere underground labels gekozen voor de platen die erna kwamen. Enkel de laatste twee platen zijn via een wat groter label uitgekomen.
De vele line-up wisselingen over de jaren hebben ook niet in het voordeel gewerkt. Een band moet regelmatig met een nieuwe release komen en ook op de planken staan om nog op te vallen in de zee van bands die er tegenwoordig zijn, iets dat niet gaat zonder een vaste line-up.

Voor de release van “Essence” werkte je voor de tweede keer op rij met het Italiaanse Avantgarde Music.
Ik heb ooit in 1994 nog een “Resurrection…” demotape naar Avantgarde Music gestuurd en kreeg toen een brief terug dat ik zeker in de toekomst nog eens contact moest opnemen als ik nieuw materiaal had. Dat deed ik dan ook in 2017 en Roberto Mammarella (eigenaar Avantgarde Music) heeft direct een deal aangeboden.

Merk je een verschil in aandacht voor de band vergeleken met de véél kleinere labels waar je in het verleden mee samenwerkte?
Ik merk wel een verschil en dat er een groter ‘bereik’ is. Er word een wijder publiek aangesproken met als consequentie dat niet iedereen overweg kan met een release als die van Funeral Winds. Avantgarde Music had in het verleden wel bands op hun label zoals Carpathian Forest, Behemoth, Mayhem en meer recent Azelisassath en Abigor bijvoorbeeld… maar het is tegenwoordig vooral atmosferische muziek die ze uitbrengen. Omdat Soundcave (winkel/mailorder/webshop) ook van Avantgarde Music is en hij (Roberto Mammarello) daardoor veel trades doet met underground labels komen mijn releases ook bij de underground mailorders terecht. Wat ik wel een plus vind aan dit label is dat mijn releases ook in de platenzaken wereldwijd terecht komen. Dat is ook nostalgie. Zo ontdekte ik vroeger ook zelf nieuwe releases door in de platenbakken te snuffelen op zoek naar interessante albums.

(c) Sebastian Ka, shot for Undergrounded

Hoe vergelijk je de status van Funeral Winds in eigen land versus het buitenland?
Het verschilt erg per land. In Nederland (en in mindere mate Vlaanderen) heeft Funeral Winds een redelijk grote aanhang. Waar het eerst vooral mensen waren die Funeral Winds sinds de begindagen volgen, zijn er sinds de release van “Sinister creed” nu ook jongere generaties die de band ontdekken. Funeral Winds heeft verder veel aanhangers in Brazilië, Colombia, Mexico, Rusland, Turkije, Polen, Duitsland, Italië… en sinds de afgelopen twee jaar is er veel aandacht vanuit Noord-Amerika.

Met Funeral Winds draag je de oude en traditionele blackmetalwaarden zoals satanisme hoog in het vaandel. Ondertussen is er een hele nieuwe (populaire) generatie blackmetalbands in Nederland opgestaan waarvan vele er een bredere kijk op het genre en diens oude waarden op nahouden. De oude garde zoals jullie maar ook bands als Cirith Gorgor of Countess lijken wat meer op de achtergrond te opereren. Hoe kijk jij naar die nieuwe ontwikkelingen?
Satanisme komt op de eerste plaats, Black metal zelf is een uiting van dat Satanisme. Bij black metal kan je het wel iets breder nemen dan enkel Satanisme maar waar het mis gaat, is dat bands wel het blackmetalgeluid aannemen maar er verder niets achter zit van enig Satanisch, misantropisch, occult , haatvol, gewelddadig of mythologisch aspect. Ik volg de ‘ontwikkelingen’ binnen Nederland verder niet, ik zie wel eens iets voorbij komen maar veel van die bands zou ik niet als black metal omschrijven. Ik kan niet voor Cirith Gorgor of Countess spreken maar ik denk dat zij net als ik meer waarde zien in datgene doen waar ze zelf achter staan dan op een trend te springen om aan populariteit te winnen, wat een hoop nieuwere bands juist wel lijken te doen.

Black metal draait doorgaans om de duistere, negatieve, haatvolle, zelfdestructieve, nihilistische en misantropische kant van het mens-zijn. Is er ook ruimte voor zaken als liefde, romantiek en genegenheid in je leven?
Met mijn voorbije partners was er altijd sprake van een gedeelde passie. Een gedeelde passie voor het duistere, de dood, een gedeelde haat tegen de mensheid, het occulte en zeker ook muziek, kunst, natuur en seks natuurlijk. Vrouwen kunnen ook extreem veel haat dragen, dat vind ik aantrekkelijk. Niets is zo mooi als een boze vrouw, hahaha! Black metal is ook bij al mijn relaties een gedeelde passie geweest. Er zaten altijd wel wat ‘extreme kantjes’ aan deze vrouwen, van vampirisme tot nymfomanie tot aan necrofilie… dat sluit goed aan bij mijn interesses. Een van mij exen brak in in graven en ‘sliep’ met de doden totdat ze een keer gespot werd door bezoekers van de begraafplaats die haar uit zo’n graf zagen komen. Die heeft nu een psychiatrisch rapport waar necrofilie op staat geschreven. Ik vind dat prachtig, mensen die gedreven worden door hun passie en zich nergens van laten weerhouden om die passie ook echt te beleven in plaats van er alleen over te dromen. Dan kom je ook weer uit bij black metal want dit soort dingen waren aan de orde van de dag begin tot midden jaren ’90, van moord tot brandstichting tot heilig- en grafschennis… Ik zeg niet dat dit nu niet meer gebeurt maar het is een klein deel van de blackmetalmuzikanten of volgers die ook echt zo gedreven zijn door hun passie dat ze dit soort daden doen. Ik leef momenteel alleen met mijn ‘familiar‘ Loki (kat) en dat bevalt ook prima. Ik heb zo veel tijd om puur voor mezelf bezig te zijn, de muziek maar ook zelfontwikkeling, zowel fysiek als mentaal. In een relatie zit je soms te veel en te dicht op elkaar om echt aan jezelf te kunnen werken.

Ik interviewde onlangs het Belgische Alkerdeel die niet vies zijn van een goeie scheut humor in het imago rondom de band. Gaan black metal en humor voor jou samen?
Het korte antwoord daarop is “neen”. Maar… ik heb dat interview niet gelezen en ken de band alleen van naam. Mijn vraag is dan… zien ze zichzelf als een echte blackmetalband? Waarschijnlijk niet. Als het zoiets is als Lugubrum… Lugubrum was buiten dat ze origineel, raar en ook grappig waren, wel een band die ik kon waarderen. Ik denk ook niet dat Lugubrum zich als blackmetalband ziet/zag. Ook al zijn of waren ze ermee verbonden denk ik niet dat ze zichzelf zo zien of zich daarmee bezig houden. Het is meer een kunstuiting met blackmetalinvloeden. Ik moet wel zeggen dat ik geen idee heb wat Lugubrum vandaag de dag doet.

(c) Necromanteion

Veel blackmetalbeelden hebben de intentie om de goegemeente te choqueren, maar de voorbeelden van afbeeldingen die zó over de top extreem of ridicuul zijn, zijn ook legio en die plaatsen het genre daardoor (misschien onbewust) ook een beetje in een bespot of kinderachtig daglicht. Als ik even advocaat van de duivel mag spelen, geldt dat laatste misschien ook wel voor jouw nieuwe promofoto. Hoe ga je met die kritiek om en hoe belangrijk is imago voor Funeral Winds?
Het is jouw mening en het interesseert me niet wat je ervan vindt. Het is allesbehalve kinderachtig bedoeld. Ik ben me volledig bewust dat een deel mensen dit soort foto’s niet begrijpt. Er word ook veel gelachen om oude foto’s van Immortal, Gorgoroth, Emperor, Darkthrone, etc… laat die mensen maar lachen want voor hen is black metal toch maar een tijdelijk iets dat ze nooit zullen begrijpen. Dezelfde mensen lachen om foto’s van Venom, Bathory, Hellhammer, King Diamond, etc. Het is hun gemis dat ze die bands nooit meegemaakt hebben in hun gloriedagen waardoor ze er geen voeling mee hebben. Er zijn te veel mensen die nu toegang hebben tot black metal, mensen die in de jaren 90 waarschijnlijk hun tanden kwijt zouden raken als ze een band uit zouden lachen. Ik spuug op dit soort volk, ik zal een advies geven, kom niet naar een Funeral Winds optreden als je niet begrijpt wat échte black metal is en als je toch komt, gedraag jezelf of anders zou je er wel eens spijt van kunnen krijgen…

Ben je buiten het blackmetalwereldje om ook eerder conservatief van geest en zijn je wereldbeeld, normen en waarden gematigder of net extremer geworden met het ouder worden?
Zeker niet gematigder maar wel doordachter en minder impulsief.

In het zoekertje voor live muzikanten maakte je het volgende statement: “The candidates should be aware of (and stand behind) the ritualistic aspect of the live performances. They acknowledge that Black Metal is not just a form of Metal that makes use of dark imagery, but instead, is a powerful tool for the implementation and propaganda of the Traditional Satanic currents and Sinister pathways. This means that dedication is expected that goes beyond that of being a musician and the candidates reflect these qualities both on stage as well as in their everyday lives.” De laatste jaren is het voor veel blackmetalbands “trendy” om concerten als “rituelen” te omschrijven. Waar ligt voor jou concreet het verschil tussen beide en lukt het altijd om een geslaagd ritueel uit te voeren? Hoe zie je de rol van het publiek in dergelijk ritueel?
Dit lukt mij altijd ja. Het geeft niet of er 30 of 300 man staat, ik voer mijn ritueel uit. Wat ik precies doe en wat de rol van het publiek is, hou ik voor mezelf. Het klopt dat het enorm trendy is geworden, veel bands proberen Watain na te doen maar vallen meteen door de mand. Hoodies, kaarsen, fakkels, wierook en bloed kunnen zeker bijdragen aan sfeer maar in de onjuiste handen komt het over als theater. Grappig is dat er ooit iemand naar me toe kwam na een optreden en vroeg waarom we bloed en vuur op het podium hadden ‘just like Watain‘…. Er lopen veel hersenlozen rond… Funeral Winds gebruikt vuur, bloed, wierook etc. sinds 1992 en ik meen dat Watain pas in 1998 is ontstaan…De reden voor mij heeft ook niets met trend te maken. Ik zie een Funeral Winds optreden als een ritueel omdat het een ritueel is.

Ondertussen werd oudgediende Balgradon Xul terug als live drummer aangetrokken en ook mede Infinity bandlid Draconis vinden we nu in de live line-up terug. Officieel lijkt Funeral Winds echter enkel uit jou te bestaan. Wil je dat in de toekomst zo houden om geen inmenging meer te hebben in de (muzikale) visie of heeft dit ook te maken met je recente verhuis naar Praag?
Voor live aangelegenheden heb ik momenteel de volledige Infinity line-up als versterking op het podium staan. Of dat ook in de toekomst zo blijft, kan ik nu niet zeggen. Ze hebben immers ook hun eigen band waar ze hun tijd in willen steken. Zo lang het te combineren valt, zullen ze Funeral Winds wel blijven ondersteunen vermoed ik. Ik heb nu wel contact met een drummer hier in Tsjechië maar het is iets te vroeg om te zeggen of ik met hem in de toekomst ga samenwerken. Ik blijf muziek en teksten schrijven en zal zien tegen de tijd dat het moment van opnemen daar is en dan besluiten of ik zelf alles doe, of anderen hiervoor inschakel. Nu met dat Corona gedoe is reizen ook niet voor de hand liggend en zou alles op afstand moeten. In dat geval is het eenvoudiger om weer alles zelf te doen voor een komende release.

(c) Necromanteion

Jullie oude bassist RSD Xul heeft ook een tijd als live zanger voor het Zweedse Valkyrja geopereerd. Vlak voor de opnames van diens laatste album bleek RSD Xul echter van de aardbol verdwenen te zijn. Weet jij of hij ondertussen al ergens terug boven water is gekomen?
Ik heb hem in 2019 nog gezien en gesproken bij een Funeral Winds optreden in Nederland. Verder heb ik niet veel contact met hem dus weet ik niet wat hij momenteel uitspookt.

De nieuwe plaat “Essence” verschijnt twee jaar na voorganger “Sinister Creed”, wat vrij snel is voor Funeral Winds. Tussen oudere full-lengths durfde al eens een groter gapend gat liggen, vooral tussen “Sinister creed“ en “Nexion Xul – The cursed bloodline” lag er elf jaar, hoewel in 2015 nog wel de “Sekhmet” EP werd uitgebracht. Was “Essence” een gemakkelijkere plaat om maken dan diens voorganger(s)?
Ja en nee. Makkelijker omdat ik alleen met mezelf te maken had voor alle opnames, maar dat is ook meteen een punt dat sommige dingen juist moeilijker maakt. Je kan soms uren in een bepaalde richting werken zonder door te hebben dat het niet de juiste is. Als je met andere muzikanten samenwerkt, is er altijd wel iets dat iemand opvalt en je ergens op wijst. Werk je compleet in isolement zonder enig feedback van anderen dan kan je wel eens totaal ‘lost’ zijn. Het is ook nooit de bedoeling geweest om alles alleen te doen binnen Funeral Winds maar het is gewoon door veelomstandigheden deze richting op gegaan. Ik woon ook al meer dan tien jaar in het buitenland. Toen ik vertrok uit Nederland naar België werd de afstand al dusdanig groot dat het vrij kostelijk en tijdrovend werd om wekelijks te oefenen, wat resulteerde in het vertrek van Balgradon XUL die het liefst wekelijks wilde repeteren. Dan heb ik in België nog heel even een line-up gehad waar ik enkel live mee gespeeld heb. Het merendeel van “Sinister creed” was toen al afgewerkt. Maar na zeven jaar België ben ik naar Tsjechië vertrokken en heb toen voor live concerten de leden van Infinity zo ver gekregen om me bij te staan. Met, zoals gezegd, uiteraard Balgradon XUL terug op drums. Dit werkt op zich wel voor live optredens omdat ze met de Infinity rehearsals meteen de Funeral Winds set meepakken. Op “Sinister creed” werkte ik voor de meeste songs samen met een drummer, maar dit was op afstand en die vent verdween steeds. Ik heb ook geen idee wat er uiteindelijk met hem gebeurd is, maar ik weet wel dat ik “Sinister creed” voor sommige songs zelf heb moeten ‘aanvullen’ met drums omdat ik niets meer hoorde van de drummer. Ik heb zelf zo’n elf of twaalf jaar geleden een drumkit aangeschaft voor m’n studio en zit er regelmatig achter dus besloot ik voor dit album alles zelf te doen.

Naast de samenwerking met Avantgarde Music run je zelf ook een eigen label en studio genaamd Necromanteion. Met het label lijk je je puur op Funeral Winds gerelateerde merch te richten terwijl je qua studiowerk ook voor andere bands werkt. Welke opnames heb je zoal nog in de pijplijn zitten?
Aanvankelijk was het plan om naast Funeral Winds ook andere bands op geluidsdragers uit te brengen. Iets dat steeds uitgesteld werd door onvoldoende financiële draagkracht. Zo heb ik een release van Black Shaman staan die ik vorig jaar uit zou brengen maar wat momenteel gewoon financieel niet lukt. Ik ben wel bezig die bij een ander label onder te brengen.
Qua studiowerk is het meest recente de band Perfide uit Nederland waarvoor ik de mix en mastering verzorgde. Ook ben ik bezig met het afronden van een nieuw Domini Inferi album en werk ik aan een minialbum voor Funeral Winds, dat later dit jaar nog zal verschijnen. Verder doe ik veel ‘achter de schermen’. Ik verzorg naast mixing en mastering ook album lay-outs en grafisch design voor bands en labels en digitale distributie voor albums, dit allemaal onder de naam Necromanteion. In de toekomst zal ik weer meer zelf uit gaan brengen maar tot die tijd werk ik samen met andere labels, momenteel met New Era Productions en Nuclear War Now! Productions.

Het coverartwork van “Essence” doet me wat denken aan de iconische hoezen van Bathory’s “self-titled” LP en Venom’s “Black metal”. Was dat ook de opdracht die je aan de grafisch ontwerper hebt meegegeven?
Er is buiten mijzelf geen grafisch ontwerper aan te pas gekomen. Het is een foto die ik zelf van een persoonlijk altaarstuk heb genomen en die heb ik zwart/wit gezet met veel contrast. Aanvankelijk wilde ik de originele kleurenfoto gebruiken, maar ik was bang dat dat niet goed uit zou pakken. De hoes van “Sinister creed“, die ik ook zelf gefotografeerd heb, kwam er op de uiteindelijk gedrukte hoezen ook niet uit zoals ik gehoopt had. De foto is goed op PC maar te donker om het  goed te reproduceren met offsetdruk. De diepte was weg, de kleuren lopen in elkaar over, etc. Toen ik de foto voor “Essence” had bewerkt naar gruizig zwart/wit wist ik wel meteen dat het perfect zou zijn voor een blackmetalalbum.
En ja het klopt, een bokkenkop komt op veel blackmetalhoezen voor, maar dit is toch net weer anders. Het is een Kapala, een Tibetaans rituele ramschedel, ingewijd om connectie te maken met de ‘andere/gene zijde’. Dit soort schedels word normaal gebruikt voor sjamanistische en tantrische doeleinden maar werkt ook voor minder positieve doeleinden. Het centraal deel van de schedel ziet er ook uit als het gelaat van de Duivel, dit is wat naar voren komt in de foto en sluit dan weer perfect aan bij de inhoud en titel van dit album.

Anderzijds is het vanuit marketingstandpunt bekeken misschien niet zo’n goede zet om het bandlogo niet op de cover vermeld te hebben staan, niet?
Het zag er gewoon beter uit zonder logo op de voorkant en voor Avantgarde Music was het geen probleem. Ik denk trouwens dat het eerder in het voordeel werkt omdat mensen niet meteen zien met welke band ze te maken hebben en dus nieuwsgierig worden. Dit album verkoopt ook veel beter dan z’n voorganger dus het is niet zo dat het in het nadeel werkt voor de albumverkoop. De verkoop explodeerde (de woorden van Roberto Marmarella/Avantgarde Music) zonder enige vorm van reclame en nog voor de officiële verschijningsdatum. De dag na de officiële release was de zwarte LP-versie al uitverkocht en ook de CD en gekleurde LP-versie zijn bijna uitverkocht nu bij Avantgarde Music zelf.

Vanwaar de keuze voor de albumtitel?
Essence” is een passende titel. De tekst van dat nummer is een ode aan Iblis die ook ‘Essence of Satan‘ word genoemd in de oude geschriften. Ik heb het als albumtitel gekozen omdat Satan centraal staat op dit album en in mijn ogen ook de essentie vormt voor black metal zoals het zou moeten zijn.

Essence” staat weer bol van van blackmetalgeluiden die de glorieuze jaren ’80 en ’90 eren met referenties naar namen als Beherit, oude Samael en Celtic Frost. Denk je dat het voornamelijk de iets oudere blackmetalfan is die de weg naar Funeral Winds vindt of merk je toch ook wel interesse van de Millenials?
Er is zeker interesse bij de Millenials al is het overgrote deel wel wat ouder, grofweg tussen de 25 en 45 jaar schat ik.

Welke 5 platen zou jij mee in het graf nemen?
Mayhem – “De mysteriis dom sathanas“, Bathory –”Under the sign of the black mark“, Venom – “Black metal“, Hellhammer – “Apocalyptic raids” en King Diamond – “Abigail“.

Aan het begin van de plaat horen we een geluid dat wat weg heeft van het gezoem van een vlieg. Wat is hier het idee achter?
Het begin van het nummer is ook meteen een intro, de vliegen zijn toegevoegd om het beeld te versterken van Satans legioenen die over met bloed doordrenkte velden en rottende lijken marcheren.

Ik las op Metal Archives dat je ook even deel uitmaakte van Azelisassath. Bij Addergebroed zijn we grote liefhebbers van al wat Swartadauþuz det. Hoe ben je met deze Zweedse alleskunner in contact gekomen en wat is jouw rol binnen Azelisassath concreet geweest?
Hendrik Möbus van Darker Than Black Records heeft ons in contact gebracht. Swartadauþuz had de muziek voor de “Total desecration of existence” plaat al opgenomen maar wilde niet zelf de zang doen. Dan stelde Hendrik hem voor om mij dat album in te laten zingen en zodoende kwam ik in contact met hem. De teksten zijn ook van hem dus het is enkel mijn stem en de uitvoering van de teksten over zijn muziek wat mijn aandeel in dat album is.

Wat is de status van je andere bands Domini Inferi en Haatstrijd?
Van Domini Inferi kan je, zoals reeds aangegeven, dit jaar nog een album verwachten. Haatstrijd is verleden tijd.

Bedankt voor het interview!
Jij ook bedankt! Voor geïnteresseerden in merchandise van Funeral Winds check: https://www.necromanteion.eu/ of de Funeral Winds Bandcamp.