Met Morte Sacra en diens “Ruina humana pestis” krijgen we eens een ietwat ander blackmetalgeluid uit Portugal aangeboden vergeleken met het rauw, minimalistisch en lo-fi spul dat labels als Altare Productions of Black Gangrene Productions ons doorgaans presenteren. Nomad Snakepit Productions is de broodheer van dienst en zal het kleinood als sterk gelimiteerde tape (slechts 50 stuks) op de zwarte markt smijten. Het album werd reeds in 2012 vereeuwigd door Phobus Espiritus Malignus, de alleenheerser die achter Morte Sacra schuilgaat en al 20 jaar activiteit in de scene op zijn teller heeft staan. Dat er bij het inblikken geen professionele studio aan te pas kwam, is niet meteen hoorbaar want de sound is best OK en bevat onverwacht veel ruimte voor de basgitaar, ook al klinkt de muziek op “Ruina humana pestis” ietwat ongepolijst, zeker vergeleken met bands als Ofermod, Watain, Nefandus en Acrimonious die als referentie worden aangehaald. Orthodoxe trekjes zijn hoorbaar aanwezig in de nevenverschijnselen die zich rondom de basis van snaren, drumvellen, cymbalen en sporadische subtiele toetsen voltrekken, maar het niveau van de eerdergenoemde bands wordt niet gehaald. Daarvoor zijn er te weinig écht memorabele riffs en passages en vooral de schorre scream klinkt nogal eentonig en ongeïnspireerd. Het gebruik van de Portugese taal is dan weer wel geslaagd te noemen, want hoewel ik doorgeens niet zo’n fan van deze taal ben, creëert deze wel een mystieke toets. Mooie voorbeelden ter illustratie zijn het helder ingesproken stuk in het tien minuten durende “Tempestade sangrenta” dat ook voluit op atmosfeer inzet door clean gitaargetokkel en samples van wolvengehuil te incorporeren en het intro van “Peste negra“. In dit nummer komen de orthodoxe blackmetalinvloeden volop tot uiting maar het wordt wat te lang gerokken door het uitluidende kerkorgel. Zeker als dat dan nog eens een bruggetje vormt naar het uit mystieke ambient en dungeon synth opgetrokken “Phungus aeternus“. “Ruina pestis humanis” klinkt als debuut niet onaardig maar we vallen er ook niet stijl achterover van. Uitschieter is het lekker rauwe, op Zweedse leest gestoelde en van kerkbelgeluiden en orgels voorziene nummer dat naar de bandnaam vernoemd werd. Mits wat extra aandacht voor het schrijven van pakkende riffs en een betere vocale aanpak, kan Morte Sacra op een volgende release misschien wel al een divisie naar boven opschuiven. En maak dan ook meteen werk van degelijk artwork want die slecht gefotoshopte cover doet echt afbreuk aan de atmosfeer die Morte Sacra wilt neerzetten.

JOKKE: 73/100

Morte Sacra – Ruina humana pestis (Nomad Snakepit Prodctions 2021)
1. Entranhas demoniacas
2. Tempestade sangrenta
3. Morte sacra
4. Peste negra
5. Phungus aeternus
6. Arrepios