Nathr – Beinahrúga

De oude vikinghoofdstad Nidaros (het huidige Trondheim) is een hotbed voor black metal, dat is al langer geweten. Toch waren er ook bands rond die in andere niches van de metalscene actief zijn, denk maar aan TNT, Yodok, Motorpsycho, Manes of Spidergawd. Ook doomcollectief Nathr is er zo één. De leden hebben allemaal een rol in Funeral Harvest, een blackmetalband die hier reeds voorbij kwam met diens EP. De samenstelling van Nathr leest als een goeie grap want de line-up bestaat uit Noor (drummer Ond), een Italiaan (zanger Nathas) en een Nederlander (Norðr die gitaar, bas, synths en soundscapes voor zijn rekening neemt). Net als bij Funeral Harvest, zet het Portugese Signal Rex zijn schouders onder de band, het moet ten slotte niet altijd Terratur Possessions zijn, nietwaar? “Beinahrúga” is het eerste teken van leven. Ik moet toegeven dat ik een decennium geleden vaker naar het doomgenre luisterde dan de dag van vandaag wat waarschijnlijk te maken heeft met het feit dat het emotioneel gezien toen andere tijden waren voor ondergetekende. Deze EP kan me echter wel bekoren en dat komt ondermeer door de compacte speelduur van nog geen 25 minuten. Hoewel de openende titeltrack op een dikke acht minuten afklokt, doen de heren hun miserie op de drie andere nummers in een wat kortere tijdspanne uit de doeken. Hierdoor is er geen plaats voor knikkebollen, hoewel het aantal riffs en gitaarthema’s per song op een paar vingers te tellen is. Het feit dat ik Nathr’s muzikale boodschap goed trek, heeft waarschijnlijk ook wel te maken met het feit dat die met een zwartgeblakerd sausje overgoten is. En alle achtergrondgeluidjes die ambient wizzard Norðr uit zijn hoge hoed tovert, vormen eveneens een welgekomen extra kruiding. “Tenebra mundi” zoekt funeraldoomoorden op en bevat een goede wisselwerking tussen verrotte screams en zaligmakende heldere sacrale gezangen. Ook in “Into the void” riskeert Ond geen flitsboete en de basgitaar, soundscapes en het vocale spektakel staan in schril contrast met de repetitieve gitaarbasis. Zoals het een echte (funeral) doomplaat betaamt, komt “Beinahrúga” pas écht goed tot zijn recht wanneer de volumeknop goed opengedraaid wordt en de lage tonen vrij spel krijgen om te resoneren. Zelden hoorde ik pianoaanslagen zoals die in het sinistere en beangstigende “Vado mori” die mijn woonkamer nog meer op haar grondvesten doen daveren. De diepe proclamerende stem lijkt wel het einde der tijden aan te kondigen. Werkpunt is het schrijven van spannendere songeindes en productioneel gezien mochten de drums nog wat bombastischer klinken, maar voor de rest is “Beinahrúga” een uiterst geslaagde eerste kennismaking.

JOKKE: 81/100

Nathr – Beinahrúga (Signal Rex 2021)
1. Beinahrúga
2. Tenebra mundi
3. Into the void
4. Vado mori

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s