Wat krijg je als je een Ecuadoraanse en Oekraïense blackmetalband de handen in mekaar laat slaan?: “The serpent cult of darkness“, een split tussen Wampyric Rites en Moloch, twee bands die met respectievelijk 14(!) en 54(!!!) splits niet aan hun proefstuk toe zijn met betrekking tot dit soort populaire undergroundrelease. De Ecuadoranen van Wampyric Rites namen we reeds drie keer onder de loep in de vorm van de sterke langspeler “The eternal melancholy of the wampyre” (2021), diens prima opvolger “The wolves howl again” (2022) en de tegenvallende split met Mánþiel. Moloch passeerde ondanks diens enorme output nog maar één keer aan onze kritische pen toen ze vorig jaar een split met Ieschure uitbrachten.

De vampieren uit Zuid-Amerika bijten met hun puntige hoektanden de spits af en hoewel ze ‘slechts’ twee vijfde van de tracks aanleveren, bestrijken die wel twee derde van de totale speelduur van een half uur. Best epische composities dus en dat wordt al meteen duidelijk tijdens het intro van “La gelida nieblina asciende de las tierras australes” die de Latino-roots van het gezelschap duidelijk belicht qua melodieën en ritmes. Extra punten om die zwoelheid in hun zwartmetaal naar voor te brengen! Ook verderop in deze best goed geproduceerde opener heel wat swingende en melodieuze black metal die de dansvloer haast doet lonken door het gevarieerde en dynamische drumspel van sessiedrummer Satanic Warlord. De ijselijke stembanden van Wampyric Strigoi en de ijle, scherpe gitaarleads van Beulenpest maken het plaatje compleet. Ook “The mystical singing of the lone wolf in a cold forest” overtuigt met zijn langgerekte gitaarleads en basgitaar die koppig zijn eigen ding wilt doen, maar het is toch vooral het Spaanstalige nummer dat weet te verrassen.

Het Oekraiënse Moloch levert met zowel “The black moon shadows” als het titelnummer van deze split duistere, maar ook simpele en doodeenvoudige dungeonsynthnummers aan die nogal weinig om het lijf hebben. Gelukkig zit tussen deze twee tracks het blackmetalnummer “Enthroned! Thy unholy spirit!” gekneld, waarbij heel wat keyboards voor extra atmosferische ondersteuning zorgen en waarin de typerende melancholische geest van zwartmetaal uit Oost-Europa waart. Bandbrein en bezieler Sergiy Fjordsson laat horen heel wat vocale variatie te kunnen brengen en op de drumkruk treffen we Gionata Potenti aan, een veelgevraagde slagwerker die je niets over strak en gevarieerd drumspel hoeft aan te leren.

Op deze splitrelease zijn het vooral de eenzame tremelosoundscapes van Wampyric Rites en het verrassende intro die weten overtuigen. Niet dat de atmosferische synth-troost van Moloch slecht te benoemen valt, maar ik had liever nog een extra blackmetaltrack voor de kiezen gekregen dan de nogal flauwe dungeonsynthnummers.

JOKKE: 78/100 (Wampyric Rites: 82/100; Moloch: 74/100)

Wampyric Rites/Moloch – The serpent cult of darkness (Inferna Profundus Records 2023)
1. Wampyric Rites – La gelida nieblina asciende de las tierras australes
2. Wampyric Rites – The mystical singing of the lone wolf in a cold forest
3. Moloch – The black moon shadows
4. Moloch – Enthroned! Thy unholy spirit!
5. Moloch – The serpent cult of darkness