Ôros Kaù is ongetwijfeld één van de meest complexe en moeilijk te vatten bands uit het Belgische extreme metalwereldje, dat bewees de band reeds met het overdonderende debuut “Imperii templum aries” en ook de split met Precaria was een behoorlijk uitdagend en complex werkje. Ondertussen is de mist rond de line-up van deze Brusselse band opgetrokken en weten we dat CZLT het meesterbrein achter Óros Kaù is. Deze veelzijdige muzikant doorzwom al heel watertjes met ondermeer de psychedelische stonderdoomband Bonepipe, blackmetalband Oath Okrana en de brutale grindcore/deathmetalband Vorax Virosus. Het meest “gekend” is de man echter van Neptunian Maximalism, een progressieve band die een mishmash maakt van avant-garde jazz, dronende metal en psychedelische rock en mijn petje muzikaal gezien eerlijk gezegd ver te boven gaat. Neptunian Maximalism releast via het Italiaanse I, Voidhanger Records en ook Ôros Kaû behoort tot deze stal die zich laat kenmerken door niet rechtlijnig denkende muzikanten die de grenzen van verschillende extreme metalgenres niet zo maar opzoeken maar tot ver buiten het heelal overschrijden.

Op “Thanatos“, de tweede Ôros Kaù langspeler, verkent CZLT nieuwe spirituele gebieden door onder meer verwijzingen naar Goetia, Grieks-Egyptisch hermetisme, astrologie, magie en de geschriften van Austin Osman Spare. Een hele brok voor de geïnitieerden onder ons. “Thanatos” is – zoals de albumcover laat uitschijnen – een reflectie op de dood, het archetype van chaos, vernietiging en transformatie zoals vertegenwoordigd in oude culturen. Net zoals op het debuut zijn er heel wat verwijzingen naar demonen. Deze keer vormen het met dissonanten doorspekte “Baal” en het zwartgeblakerde, zinderende en met intergalactische snelheden voortgestuwde “Marbas” allegorieën die de artistieke vrijheid van de artiest symboliseren in een eeuwige oppositie tegen de dominante cultuur.

Ôros Kaù is het tegenovergestelde van een licht verteerbare snelle hap. De zes composities die “Thanatos” rijk is, vormen eerder een meticuleus en ingenieus uitgekiend gerecht vol complexe smaken en texturen uit een sterrenrestaurant. Verfijnd is een culinaire term die dan ook ter sprake zou moeten komen, maar dan weer niet van toepassing is op de granieten black- en deathmetalgitaarriffs die op ons afgevuurd worden. Krachtige synthetische drumpatronen stuwen de riffs in “Let Neptune strike ye dead (The lighthouse)” op een crescendo manier vooruit, maar tegelijkertijd marcheren ze even goed op dodelijke doommetalgetinte tempo’s. De melodieën zijn meer dan eens als episch te bestempelen en het mystiek-esoterische tintje dat de muziek van de Belgische artiest altijd heeft gekenmerkt, faalt nooit.

We vermeldden het al kort, maar dissonantie is eveneens een niet te ontkennen stijlement binnen het Ôros Kaù-universum. We komen dan al gauw bij een pionier als het Franse Blut Aus Nord uit en diens bezwerende atonale koortsachtige gitaarpatronen duiken overduidelijk op in “Baal“, een song die ons eerlijk gezegd heel wat meer weet te bekoren dan de meest recente Blut Aus Nord-plaat. De vocale uitvoering is enorm gevarieerd en laat deathmetalgrunts, blackmetalgeschreeuw, theatrale opera-achtige zang en Tibetaanse gezangen samenkomen in een vocaal horrorspektakel.

De magmatische pulsatie van de muziek en de wirwar van zang veroorzaken een staat van trance, versterkt door de duivelse aanroepingen van de teksten. Het misselijkmakende horroreske aura van Ôros Kaù’s muziek ligt in het straatje van een band als Bestia Arcana. De psychedelische hoogtevrees bereikt zijn hoogtepunt in het kolossale, meer dan acht minuten durende “The arcana XIII: Dawn of the red Scorpio” en in het uitputtende “Bios-Phos-Metis“, dat de luisteraar maar liefst de volle 15 minuten lang middels dronende doom metal en een aan Adaestuo-grenzend demonisch delirium in de armen van de Griekse god Hypnos, personificatie van slaap, duwt. Een slaap vol enge en bedwelmende nachtmerries welteverstaan.

Ôros Kaù biedt de avontuurlijke liefhebber der extreme metalen een absoluut unieke, hypnotiserende en bedwelmende smeltkroes van culturen, muzikale en thematische inhoud. Als we “Thanatos” in één woord zouden moeten omschrijven, zouden we kiezen voor “waanzin”.

JOKKE: 82/100

Ôros Kaù – Thanatos (I, Voidhanger Records 2023)
1. Nephtys
2. Let Neptune strike ye dead (The lighthouse)
3. Baal
4. Marbas
5. The arcana XIII: Dawn of the red scorpio
6. Bios-Phos-Metis