In 2018 zakte ik heel vroeg af naar Kuurne voor Thronefest waar Marthyrium de dag opende. Mijn verwachtingen waren bijzonder hoog gespannen daar “Beyond the thresholds“, de eerste full-length van deze Spanjaarden die in 2017 uitgebracht werd, een diepe indruk naliet. Groot was de teleurstelling echter toen bleek dat het Maltese gezelschap Martyrium de buhne besteeg en ik blijkbaar niet had gezien dat er een “h” in de bandnaam op de festivalaffiche ontbrak. Kan gebeuren!
Ondertussen zijn er bijna zes jaar verstreken en keert de band uit Galicië terug met opvolger “Through the spheres of darkness” onder de arm. Nu is het aanbod qua occulte blackmetalbands de laatste jaren fel geslonken, maar nog steeds kan je me wel plezieren met een goeie plaat vol cryptische geheimdoenerij. Marthyrium wierp de sluier van geheimzinnigheid dan ook opzij en onthult op “Through the spheres of darkness” dat wat nog stil bleef. Dit nieuwe album is een bewijs van hun niet-aflatende toewijding aan de duisternis, die de eeuwige chaos wenkt. Het trio duikt in de diepste uithoeken van de menselijke psyche, geleid door de sinistere krachten die binnenin wonen en gevoed worden door het vuur van hun brandende harten.
Daar waar landgenoten Balmog met hun sound is beginnen experimenteren, houdt Marthyrium (met o.a. Balmog-bassist Balc in de gelederen) strikter vast aan de toverformules van het genre. Het zal dan ook niet verbazen dat “De nasea et liturgia” en “Excessus mentis” een respectievelijke introductie en uitleiding zijn vol mystieke ambient en sfeerverhogende gitaarleads waarvoor Marthyrium samenwerkte met R. van Varunian. De vijf volwaardige composities die overblijven klokken op een gemiddelde speelduur van zo’n zeven minuten af en vormen een schoolvoorbeeld van geraffineerde black metal met occulte insteek. Diep echoënde vocalen en een voortdurend, aan de IJslandse scene ontleend, spanningsveld tussen hypnotiserende gitaarriedeltjes die zich als een serpent rondom omineuze blastpartijen wentelen, maken zich heer en meester van deze plaat die bovendien meerdere erg beklijvende melodieuze gitaarleads bevat met “Sightless” als hoogtepunt. “Rebirth in death” en “From the ashes of a withering world” laten Marthyrium dan weer van zijn meest agressieve en apocalyptische kant horen, hoewel de Spanjaarden in de pakkende finale van laatsgenoemde ook weer die heerlijk hypnotiserende toer opgaan.
De ietwat typerende productie die “Through the spheres of darkness” van The Ocean Studios, Moontower Studios en Necromorbus Studio meekreeg, klinkt tegelijkertijd erg diep, gelaagd en atmosferisch. Tekstuele hulp voor “Beyond voidness of the self” werd aangeboden door M.P. van Gzekhratüs en 13th Moon en ik kan niet wachten totdat ik de fysieke versie vol demonische manuscripten in mijn handen kan houden. “Through the spheres of darkness” is een duivelse voltreffer geworden die op hetzelfde niveau als Ascension’s “Consolamentum” en Inferno’s “Omniabsence filled by his greatness” geplaatst mag worden. En nu hopelijk MartHyrium op Throne Fest 2024!
JOKKE: 87/100
Marthyrium – Through the spheres of darkness (Blackseed Productions 2023)
1. De nausea et liturgia
2. Sightless
3. Rebirth in death
4. Beyond voidness of the self
5. Through the spheres of darkness
6. From the ashes of a withering world
7. Excessus mentis
