De geschiedenis der Nederlandse black metal ligt bezaaid met lijken, de ene al na een langere loopbaan dan de andere. Zo dook recent ook het legendarische Urfaust na een carrière van twee decennia onder de zoden. Af en toe staan er echter enkele bands terug op uit de doden of ontwaken ze uit een lange coma vol inactiviteit. Denk maar aan namen zoals Wrok, Botulistum, D.R.E.P. of Salacious Gods. En heel soms worden er ook eens lang vergeten graftombes opengebroken om te kijken wat voor halfvergane zwartgeblakerde restanten er nog in de penetrant riekende lijksappen te ontdekken vallen. Een recente grafplundering door Nomad Snakepit Productions bracht twee verloren gewane opnames van twee blackmetalprojecten uit het jaar 2000, waarin we veteranen van o.a. Fluisterwoud en D.R.E.P. aantreffen, aan het licht. Het betreft hier Grauwsaem en Doodskrijs waarvan in beide gevallen drie rauwe, stoffige en beschimmelde tracks opgegraven werden.

Dat we geen moderne afgelikte toestanden moesten verwachten, stond op basis van bovenstaande introductie reeds buiten kijf. Grauwsaem, vormgegeven door Nachtraaf en Havoque, brengt slepende creepy black metal ten berde waarbij een naargeestige en grauwe atmosfeer centraal staat in plaats van een helse en demonische blastfurie te willen ontketenen. De orgelklanken aan het einde van “Wanhoopsmaan” maken de intrieste grafstemming compleet. Bedroevend en kil Manii-sfeertje dat hier neergezet wordt. Als bonus krijgen we van het eerste nummer “Groen gravendal” ook nog een rehearsalversie voorgeschoteld die wat rauwer klinkt en waarbij de drums eerder synthetisch dan organisch aanvoelen. Ook hier weer die geweldige oude-Manes atmosfeer die langzaam onder onze huid kruipt.

Doodskrijs, waarin het voorgemelde duo bijgestaan werd door drummer Deportator, laat de versterkers graag piepen en feedbacken en is wat meer gitaargedreven hoewel opener “Veenwrevel” eigenlijk wat in het verlengde van Grauwsaem ligt, maar dan weer wel met een gitaarsolo opgefleurd wordt. Vooral “Geraamte” is wat rockender van aard en luistert dankzij zijn doodsimpele songskelet heel gemakkelijk weg. Ik had dit Doodskrijs ergens wat vervaarlijker klinkend verwacht. Maar daar is afsluiter “Helleveeg” dan plots om mij lik op stuk te geven want dit nummer is heel wat meer uptempo. Na iets meer dan twee minuten wordt de stekker eruit etrokken en dat is mijns inziens wat te vroeg, want hier had nog wel wat meer ingezeten.

Ondanks het feit dat zowel Grauwsaem als Doodskrijs al even niet meer op deze aardkloot rondlopen, bewijst het feit dat we wekelijks wel één of meer bands van Nederlandse bodem reviewen dat black metal bij onze noorderburen lijkt te leven als nooit tevoren. Dit kleinood genaamd “Grafroof” is enkel op tape in een oplage van 100 stuks te verkrijgen bij Nomad Snakepit Productions en vormt een gitzwarte ongepolijste diamant voor de rabiate verzamelaars der Nederlandsche zwartmetalen.

JOKKE: 79/100 (Grauwsaem: 82/100; Doodskrijs: 76/100)

Grauwsaem/Doodskrijs – Grafroof (Nomad Sakepit Productions 2023)
1. Grauwsaem – Groen gravendal
2. Grauwsaem – Wanhoopsmaan
3. Grauwsaem – Groen gravendal (rehearsal)
4. Doodskrijs – Veenwrevel
5. Doodskrijs – Geraamte
6. Doodskrijs – Helleveeg