Nog geen jaar na – het overigens uitstekende – “Stigmata mali” komen er acht nieuwe nummers met een onguur begrafenisgeurtje vanuit Tsjechië aangewaaid. Leverancier van dienst is het uit Nederland afkomstige Funeral Winds, één van de oervaders uit het blackmetalgenre bij onze noorderburen en dat al meer dan drie decennia en acht langspelers lang. Wat opvalt is dat aanvoerder, en sinds tal van jaren ook alleenheerser, Hellchrist Xul zijn Funeral Winds op een koppige en eigenwijze manier aanstuurt waarbij het duivelse beestje halsstarrig beschermd wordt tegen infectueuze moderne invloeden van buitenaf. Het nieuwe “333” is een muzikale ode aan Choronzon, de bewoner in de afgrond en demoon van verstrooiing. Choronzon wordt gezien als het laatste grote obstakel tussen de adept en de verlichting en moet onder ogen worden gezien om voorbij de afgrond te kunnen komen.

Sinds enkele platen zijn de invloeden van bands uit first wave black metal duidelijk hoorbaar aanwezig en dat is op “333” niet anders. Funeral Winds komt productioneel gezien trouwens best zwaar klinkend voor de dag met een geluid dat heel ‘bassig’ klinkt en een gitaarsound waarbij het lijkt alsof er voortdurend een insect enerverend in je oor zit te zoemen. In die loodzware aanpak mist het de drums soms dan echter weer aan slagkracht en de vocalen werden wat te prominent in de mix geplaatst. Deze productionele keuzes maken dat de sound van “333” me niet echt aanspreekt, hoewel rabiate liefhebbers van protoblack hier waarschijnlijk wel mee weg kunnen.

Als we dan door deze kleine stoorzender heen proberen luisteren op zoek naar de kracht van de composities, komen we ook daar deels van een koude kermis thuis. We vallen immers niet steil achterover van de rudimentaire en rechtlijnige riffs die Hellchrist Xul een kleine veertig minuten lang voor ons in petto heeft. Een langere compositie zoals “Eternal nightmare” blijt niet de volle rit boeien, maar voor de afsluiter “Conjuration of the blind one“, die snellere passages afwisselt met meer rockend blackmetalgeweld, geldt dat wel. Andere overtuigende momenten horen we in de dynamische opener “Sovereign of shadows“, het ferme “The damned ones shall rise” en “Birthed by pure malevolence” die bewijzen dat Funeral Winds het toch nog wel in de vingers heeft om venijnig uit de hoek te komen.

Daar waar Funeral Winds vroeger giftig tot op het bot klonk, lijkt de band het spoor nu al eens even kwijt te zijn. Funeral Winds blijft trouw aan de oorspronkelijke waarden van black metal met een haatdragende en meedogenloze attitude in beeld en geluid, daar niet van, maar alleen resulteert dat op “333” niet tot het gewenste resultaat. De vreemd in het gehoor liggende protoblackproductie haalt deze plaat voor mij persoonlijk in de eerste plaats wat onderuit, maar ook van de composities zelf zijn we niet altijd zo onder de indruk, hoewel er zeker ook nog de nodige uitstekende momenten te horen vallen. Na misschien wel de twee beste platen uit het Funeral Winds oeuvre, “Stigmata mali” en diens voorganger “Gruzelementen“, stelt “333” dus ietwat teleur. Misschien is deze plaat wat te snel na “Stigmata mali” in mekaar gebokst? Graag maak ik binnen een paar jaar een nieuwe afspraak met Funeral Winds voor (hopelijk) een gelukte wraakactie voor deze klein misstap.

JOKKE: 68/100

Funeral Winds – 333 (Osmose Productions 2024)
1. Sovereign of shadows
2. Eternal nightmare
3. Cast the gauntlet of doom
4. Ancient wrath unleashed
5. The damned ones shall rise
6. Forever cursed and bound
7. Birthed by pure malevolence
8. Conjuration of the blind one