Daar Steinras er op diens self-titled debuut qua modus operandi voor koos om voor elke song een andere zanger uit voornamelijk het blackmetalmilieu in te schakelen, wordt dit een review met heel wat namedropping. Here we go! De twee vaste muzikanten die achter deze nieuwe band schuilgaan zijn Steinar Aven (o.a. Chinbjer, Nattverd en Noxium Ferus) en Arne Gandrud (o.a. Chinbjer, Massemord, Mausoleum of Death en Noxium Ferus), maar voorts passeren er dus 10 gastzangers – de ene al bekender en langer meedraaiend dan de andere – de revue. Dat is dan waarschijnlijk ook meteen de reden dat dit album heel lang in de maak is geweest.

De Noorse afkomst wordt in elk geval niet onder stoelen of banken gestoken want opener “En kald død” start meteen met een geweldig gure en frostbitten riff waarbij je de in mist gehulde fjorden en duistere naaldwouden instant voor je ziet. De krijszang en heldere vocalen worden hier verzorgd door Skagg (o.a. Gaahlskagg en Deathcult) en het nummer neigt ook wel wat naar de opzwepende muziek van die laatste. De toon is gezet! Jammer genoeg volgt met “Djevelen i minnet” een meer dertien in een dozijn-achtig nummer vol meloblack en wat meer traditionele metalinvloeden. Middelmatigheid is iets dat ook kan gezegd worden over de meeste bands van gastzanger Doedsadmiral (o.a. Doedsvangr, Nordjevel, Svartelder).

Helheim’s V’gandr neemt de honneurs waar op “Timeglasset“, een guur nummer dat onze aandacht terug bij deze Noorse les in black metal brengt. Het is een eerder slepend en melancholisch nummer met een treurige lead die er quasi de ganse tijd doorheen jammert en naar het einde toe overloopt in een solo. “Crawler of the crypt” werd ingezongen door Stud Bronson, beter gekend als Tore Bratseth van The Batallion en Old Funeral en is bijgevolg een enorm opzwepend en hakkend old-school nummer geworden waarin ook heel wat ruimte is voor een uplifting melodielijn.

“Sands of time” bevat niet een maar twee vocalisten maar noch bij Thomas S. Øvstedal noch bij Roger Olsen gaat er een belletje rinkelen. Het nummer start dan ook meteen met een combo van simultaan krijsende en heldere vocalen en ondanks diens melodieuze karakter en de subtiele epische heavymetalinvloeden zitten er toch ook enkele verbeten blackmetalstukjes in de compositie verwerkt wat de dynamiek ten goede komt. Bij “Sin egen ild” staat Dolgar (ex-Gehenna) achter de microfoon. Gezien mijn immense liefde voor die band, verwachte ik een tikkeltje extra van deze song en mijn verwachtingen worden ingelost. Het is dan ook een van de meest primitieve nummers op dit album en grijpt eerder terug naar een gestripte plaat als “WW” dan naar diens symfonische voorgangers.

Stig Ese is eerder gekend als gitarist van ondermeer Slegest en ex-Vreid, maar verleende zijn stem graag aan “Livsdans og dødsønske“, een wat luchtiger en volbloed rockend nummer, maar daarom niet minder effectief. Het compacte “Titus satanicus” bevat een bijdrage van Thomas Eriksen en zou zo van een Mork-plaat afkomstig kunnen zijn. De stembanden van Tsjuder’s Nag kleuren het met een drumsolo startende “Dødt” met vijftig tinten grijs in en is eerlijk gezegd de enige zanger wienst stem ik herkende zonder op de tracklist te moeten gaan spieken. Doorheen de song neemt de intensiteit gestaag zonder in de Norsecore te belanden waar Tsjuder voornamelijk voor gekend staat. Verrassende song waarin ook veel ruimte is voor de basgitaar. Balfori (Lunaris, ex-1349) krijgt het laatste woord middels “Satanic fate“. Hij beschikt over een erg snerpend krijstimbre maar wanneer zijn vocalen door de effectenmangel gehaald worden, moeten we toch even fronsen. De grimmige Gorgoroth-achtige passages spreken ons aan, maar de vervormde zang is een giga afknapper, waardoor deze hekkensluiter, waarin voorts nog een blik traditionele metalinvloeden opengetrokken wordt, eerder teleurstellend is.

Het lijkt wel alsof Aven en Gandrud elk nummer met een specifieke gastzanger in gedachten gecomponeerd hebben want zo goed als elke song lijkt op het lijf van diens vertolker geschreven te zijn. De muziek klinkt op en top Noors maar toch biedt deze plaat ook heel wat variatie, eigenlijk nog meer vanuit muzikaal standpunt dan door het feit dat er zo veel verschillende zangers te horen zijn. Met veertig minuten speeltijd werden de composities bovendien tamelijk to the point gehouden. Leuke plaat!

JOKKE: 80/100

Steinras – Steinras (Soulseller Records 2024)
1. En kald død (feat. Skagg)
2. Djevelen i minnet (feat. Doedsadmiral)
3. Timeglasset (feat. V`gandr)
4. Crawler of the crypt (feat. Stud Bronson)
5. Sands of time (feat. Thomas S. Øvstedal en Roger Olsen)
6. Sin egen ild (feat. Dolgar)
7. Livsdans og dødsønske (feat. Stig Ese)
8. Titus satanicus (feat. Thomas Eriksen)
9. Dødt (feat. Nag)
10. Satanic fate (feat. Lars ‘Balfori’ Larsen)