Vimur is een Amerikaanse blackmetalband die met “The timeless everpresent” aan diens vierde langspeler toegekomen is, maar tot dusver een nobele onbekende voor ons was. Een mogelijke verklaring is dat de labels Shades Of Nyx Records dat het debuut “Traversing the ethereal current” (2014) uitbracht en Boris Records dat de releases verzorgde van “Triumphant masters of fate” (2019) en “Transcendental violence” (2022) eveneens niet meteen een belletje doen rinkelen. Nu het lang meedraaiende Italiaanse label Avantgarde Music zijn schouders onder deze Amerikaanse act zet, zal de naamsbekendheid van Vimur ongetwijfeld toenemen.

En dat is absoluut terecht want de black metal van dit viertal mag absoluut gehoord worden. Bij aanvang dachten we nog even dat het enkel maar om snelheid zou draaien, maar zodra de kort maar krachtige opener “Resacralization” uitgeraasd is, maakt deze één minuut durende storm plaats voor de meer melodieuze, ietwat black ’n roll aanpak van het meer dan zes minuten durende “Fire, glory, and thinking“. Althans in het begin want naarmate dit nummer vordert wordt het gaspedaal terug met zware voet ingeduwd en val er nog heel wat muzikaal lekkers te beleven.

Je zou het de band in elk geval niet aangeven dat ze in het humide subtropische Atlanta, Georgia resideren want hun riffs klinken behoorlijk frostbitten die door de intense en luide productie bovendien ook snoeihard uit de speakers knallen. Gitaristen Vaedis (o.a. Hellgoat en Striges) en Australis (o.a. Ectovoid en Sadistic Ritual) houden het spannend door tussen de ijskoude riffs van ondermeer het mid-tempo “The embrace of merciless indifference” en “Fire, glory, and thinking” de nodige intrigerende (semi)cleane en akoestische gitaarlijntjes te smokkelen, zodat ook de gevoelige snaar tussen al het duivels venijn geraakt wordt. Bassist Hesperos (Deceit) krijgt zijn moment de gloire dan weer in het met zwaardgekletter ingeluide “Wound window” en in het aanstekelijke “Sons of another light” vallen de scheurende leads op.

Oprichter Vaedis beschikt over een salpeterscream die moeiteloos alle materie op diens weg oplost, maar in het woeste “The cold only we know” gooit de zanger ook diepere vocalen in de strijd wat de dynamiek absoluut ten goede komt. Het reeds eerder vermelde “The embrace of merciless indifference” heeft zelfs geheel onverwachts ook een kort stukje heldere zang voor ins petto! De riffs in het begin van “Fortress of a new faith” flirten wat met moderne Enslaved, maar al snel volgt een pandoering van jewelste met zinderende blasts, hels gekrijs en ietwat atonale schuifriffs die een Marduk haast als ‘braafjes’ doen klinken. De ietwat gematigdere finale van dit nummer laat weer een andere kant van Vimur horen. In afsluiter “Astride the centuries” mag drumbeest Ætheøs (Hellgoat) nog eens laten horen dat hij een begenadigd vellenmepper is, hoewel er ook plaats is voor meer getemperd en fijnmazige spel.

Het is duidelijk dat er goed is nagedacht over de structuur en opbouw van de nummers op “The timeless everpresent” want van ééndimensionaliteit kan je deze jongens niet betichten. Erg aangename eerste kennismaking!

JOKKE: 81/100

Vimur – The timeless everpresent (Avantgarde Music 2024)
1. Resacralization
2. Fire, glory, and thinking
3. Sons of another light
4. Wound window
5. The cold only we know
6. Fortress of a new faith
7. The embrace of merciless indifference
8. Astride the centuries