Het lezen van een “First spell” Gehenna-era als referentiekader is voldoende om onze voelsprieten en andere lichaamsdelen in extase te brengen. Midtempo zwartmetaal met prominente keyboards is wat we met andere woorden mogen verwachten op “Portit pohjolan“, de eerste langspeler van het Finse kwartet Iätön die vandaag via Signal Rex de wereld ingekatapulteerd wordt. Eerder verschenen al de twee verdienstelijke demo’s “Loitsutulet” (2023) en “Korpimaille” (2024) via respectievelijk Altare Productions en Korpituli Productions, maar nu wordt het pas écht interessant.

Nadat de paarden gezadeld zijn en raven naderend onheil voorspellen op de tonen van middeleeuws getinte keyboardpartijen, worden de poorten van het noorden geopend en schiet Iätön up-tempo uit de startblokken, hoewel het tempo globaal gesproken eerder als mid-tempo te catalogiseren valt. Door de Gehenna-referentie die er in songs als “Korpin musta viisaus” en “Yön hämärässä” vingerdik bovenop ligt, klinkt Iätön dus wat anders dan wat we doorgaans onder Finse black metal verstaan, hoewel er in het land van de duizend meren ook een demo zoals Behexen’s “Eternal realm” verscheen en er meer obscure bands als Musta Kappeli, Funerary Bell en Orfvs doorheen de sneeuwlandschappen wandelen en die er een gelijkaardige aanpak op nahouden.

Ondanks dat het tempo grotendeels midtempo te noemen valt, is er wel degelijk sprake van dynamiek. Zo klinken “Varjoista ja hopeasta” en vooral “Korpimaiden kutsu” wat venijniger en opzwepender en bovendien katalyseren de vele epische keyboards en melancholische orgelpartijen een majestueuze energie die o zo lekker smaakt. Probeer zeker ook aandacht te schenken aan subtiele details die in de nummers verscholen zitten, zoals de heldere spoken word in het uitermate dromerige “Vainajalan vaeltaja” en afsluiter “Portit pohjolan näkyvät“. In tussentijd is Iätön’s line-up ook verder geëvolueerd. Zo werd de oprichterskern bestaande uit Woewrb (zang, gitaar, bas en keyboards) en Penetreichtus I (drums, heldere zang), die een verleden heeft in Hatespirit en Serpentfyre, ondertussen aangevuld met bassist Drühten en leadgitarist Kalmo, eveneens met een palmares bestaande uit Hatespirit en Sarastus, die enkele smaakvolle leads aan de composities toevoegt.

Iätön heeft met “Portit pohjolan” diens beste werk tot op heden afgeleverd waarop het glorieuze verleden van symfonisch getinte black metal vol hartstocht herleeft. De bandnaam zou iets in de trend van ‘leeftijdsloos’ moeten betekenen, iets wat niet per se van toepassing is op het genre dat deze Finnen spelen, want daar druipen de jaren ’90 in overdaad vanaf.

JOKKE: 86/100

Iätön – Portit pohjolan (Signal Rex 2025)
1. Intro
2. Myrskyn laulu
3. Korpin musta viisaus
4. Yön hämärässä
5. Varjoista ja hopeasta
6. Vainajalan vaeltaja
7. Korpimaiden kutsu
8. Portit pohjolan näkyvät