Afsky is een eenmansproject uit Kopenhagen, geleid door Ole Pedersen Luk, die ook een verleden heeft in de band Solbrud en er tevens nog Heltekvad op nahoudt. Met geesteskind Afsky speelde de Deen zich in de kijker dankzij een reeks uitstekende albums zoals “Sorg” (2018), “Ofte jeg drømmer mig død” (2020) en “Om hundrede år” (2023). Zoals jullie reeds in ons interview uit 2020 konden lezen is Ole Luk best een sociaal bewogen muzikant. Hij bezingt niet simpelweg misantropie of abstracte existentiële wanhoop, maar neemt ook menselijke verhalen, kunsthistorische referenties en de moeite van alledag mee in zijn werk, wat zijn muziek meer gelaagdheid, empathie en reflectie meegeeft. Hij vermijdt te simplistische tegenstellingen zoals mens versus maatschappij of religie versus godsbeeld, en zoekt eerder naar gradaties, imperfectie, verlies, emotie en hoe mensen zich verhouden tot die dingen.

Eerstdaags gaat Afsky de hort op om hun nieuwste album “Fællesskab” te promoten en daarbij worden ondermeer de Antwerpse zaal Kavka en Ekko in Utrecht aangedaan. We zagen de Denen al een paar keer live aan het werk en raden iedereen aan om naar één van hun op til zijnde concerten af te zakken want deze vierde full-length is wederom een puik werkje geworden. “Fællesskab” betekent ‘gemeenschap’, maar zoals vaker bij Afsky schuilt achter dat eenvoudige woord een bitter randje. Hier geen viering van samenhorigheid, maar een onderzoek naar de donkere kanten van groepsdenken, conformisme en morele eenvormigheid.

Wie de voorgaande platen goed te pruimen vond, kan opgelucht adem halen want de rauwe emotie en melodieuze diepte die het werk van Afsky typeren, tekenen wederom present, net als het melancholische verlangen en verdriet die de riffs in al hun poriën uitademen. ’t Is al meteen prijs met de openingstonen van albumopener “Velkommen til livet“. Het nummer start met een bijna idyllisch klinkende folkachtige melodie, maar buigt al snel om naar de donkere en intense black metal die we van de band gewend zijn, en dat contrast tussen schoonheid en ontwrichting speelt doorheen het ganse album. Afsky verstaat immers als geen ander de kunst om melancholie en woede in één adem te laten bestaan: de riffs zijn melodisch maar wrang, de zang rauw maar doorleefd (er passeren meerdere uithalen die door merg en been gaan) en de drums die ingespeeld werden door live-drummer Martin Haumann stuwen als een hartslag die weigert tot rust te komen.

In “Den der ingenting ved tvivler aldrig” duwt Luk zijn black metal richting epische proporties die majestueus, maar nooit bombastisch klinkt. Het met atonale en verwrongen riffs, maar anderzijds ook cleane gitaarstukjes doorspekte “Arveskam” en het donkere en zwaar beladen “Flagellanternes sang” tonen een man die reflecteert op de erfenis van schaamte en schuld die we als samenleving meedragen, zonder zichzelf buiten schot te stellen. Het soms wat meer gematigd klinkende “Natmaskinen” luistert dan weer weg als een pakkende klaagzang over een samenleving in verval, waar vrijheid langzaam wordt verstikt door gemak en conformiteit. De emotioneel beladen afsluiter “Svanesang” is met diens elf minuten speeltijd de langste Afsky compositie tot op heden en wat ons betreft ook het hoogtepunt van de plaat. Laat ons enkel hopen dat we deze songtitel niet letterlijk dienen te interpreteren.

De productie is iets minder vol dan op de voorganger maar wel beter uitgebalanceerd. De riffs klinken scherper, het geluid heeft meer zwaarte en diepte zonder echter het ruwe karakter te verliezen. “Fællesskab” behoudt de kenmerkende melancholische sfeer van voorgaande platen, maar durft meer structuur, melodie en kritische thematiek te tonen. Toppertje!

JOKKE: 85/100

Afsky – Fællesskab (Eisenwald 2025)
1. Velkommen til livet
2. Den der ingenting ved tvivler aldrig
3. Natmaskinen
4. Arveskam
5. Flagellanternes sang
6. Svanesang