Met “De stilte van God” bracht Fír, na een resem veelbelovende demo’s, in 2024 een sterk debuut uit dat het zelfs tot in onze jaarlijst haalde. Die plaat verscheen via het gerespecteerde Canadese Tour de Garde, maar voor deze nieuwe EP, “Het sinistere oog“, werd met Amor Fati Productions dichter bij huis een bloedpact gesloten.

Wie het voorgaande werk van Fír of enkele andere acts zoals Tirgûl, Blood Tyrant en Vaal waar deze Nederlander deel van uitmaakte kent, weet dat hij zijn zwartmetaal het liefst volgens traditioneel tweedegolfsreceptuur geserveerd krijgt. Hoewel je zou denken dat de muzikant met een melancholische blik naar het verleden kijkt (vroeger was alles – en zeker black metal – toch beter, nietwaar?), gaat deze nieuwe EP thematisch gezien alvast over het proces van zelftransformatie dat nodig is om te breken met het verleden en plaats te maken voor een nieuwe, sterkere versie van jezelf. De blik vooruit met andere woorden!

Vanaf opener “Een koude fluistering” is meteen duidelijk waar het om draait: snijdende tremoloriffs waarbij oude Darkthrone en Mayhem niet veraf zijn, opzwepende drumpartijen en echoënde krijsvocalen. “Eeuwige nacht op de horizon” en “Poort achter het ontaarde woud” trekken die lijn verder door. Het zijn twee ijskoude passages waarin rockende mid-tempopassages en tweedegolffurie naadloos in elkaar overvloeien. Laatstgenoemde valt positief op door de gothrockgetinte cleane gitaarintro die zo aanstekelijk werkt dat we even later nogmaals een gat in de lucht springen wanneer deze melodielijn nog eens opdraaft. Het nummer bevat eveneens een onderhuidse ambientlaag die aanvoelt als de ochtendlijke kilte boven een besneeuwd woud.

De tweede helft van de plaat bereikt haar hoogtepunt met “Wapen van elementaire duisternis”, een meer dan zeven minuten durende evocatie van oerkracht en verval, waarna het afsluitende “Bloedroven” als een laatste, bloederige uithaal inslaat. De opnames liepen blijkbaar niet over een leien dakje, maar dikke duim voor het feit dat gekozen werd voor een organische, ietwat ongepolijste sound die het gevolg is van live-opnames in de studio.

Wat Fír hier onderscheidt van de zoveelste blackmetalrevivalist, is de intentie. “Het sinistere oog” klinkt niet nostalgisch of berekend, maar instinctief, als een ritueel waarin zwartmetaal dienstdoet als katharsis én reflectie tegelijk. De EP voelt bovendien verrassend gelaagd aan: ijle atmosferen, desolate riffs en introspectieve kracht grijpen elkaar voortdurend bij de keel. Met “Het sinistere oog” levert Fír een messcherpe en compromisloze brok rauwe black metal af. In iets meer dan een half uur sleept de EP de luisteraar mee in een wereld van koude fluisteringen, archaïsche nacht en elementaire duisternis. Wij blijven fan van Fír en kijken uit naar een nieuw hoofdstuk dat met deze EP wordt ingeleid.

JOKKE: 86/100

Fír – Het sinistere oog (Amor Fati Productions 2025)
1. Een koude fluistering
2. Eeuwige nacht op de horizon
3. Poort achter het ontaarde woud
4. Wapen van elementaire duisternis
5. Bloedroven