Eén self-titled demo was in 2024 voldoende voor Erbeet Azhak om ons van onze sokken te blazen. Deze van een mysterieuze naam voorziene entiteit is het geesteskind van Corvus Von Burtle die er met o.a. Aerdryk, Cult of Erinyes, Spada Intraesofagea, Wolvennest en LVTHN een goed gevulde muzikale agenda op nahoudt. Om zijn verrotte muzikale visie mee vorm te geven, trommelde Corvus wederom enkele gelijkgestemde zielen op. S. Iblis van Possession mocht zich uitleven met enkele goedgeplaatste gitaar leads, Laye Louhenapessy (o.a. Abysmal Descent, Echo Solar Void) mocht nogmaals laten zien dat hij een stevig potje kan drummen en Onbra Oscoura (Trogne, Abyssal Vacuum) leverde links en rechts enkele bezeten gastvocalen af. Afgelopen weekend maakte de band zijn – naar horen zeggen – overtuigende live debuut op het vierdaagse A Thousand Lost Civilizations-feestje in Brussel, net op tijd voor de release van de eerste full-length “Only the vile will remain” die eind deze week wereldkundig wordt gemaakt dankzij trouwe partner in crime Amor Fati Productions.

We kunnen gerust stellen dat Corvus de extremen op deze langspeler nog een flinke stap verder doordrijft dan op de demo. De kronkelende, dissonante riffs klemmen zich als een bankschroef rond je ribbenkast en laten je haast je eigen botten horen kraken. Hoewel dissonantie hier doelbewust wordt ingezet, blijft het niet bij puur atonaal geweld: in “The weakness of our cycle” en “The wings of liberation” sluipen verrassend pakkende, haast catchy leads binnen die voor een wrange maar doeltreffende melodieuze toets zorgen.

Drumbeest Laye Louhenapessy maakt diepe indruk in “The weakness of our cycle”, “The wings of liberation”, “Death to the self” en “Lecherous angels”, waar hij met moordende versnellingen tot 260 BPM alles aan flarden ranselt. Het klinkt alsof een peloton mitrailleurs ongenadig, meedogenloos en zonder ruimte om te schuilen tegelijk wordt leeggeschoten. Tussen al dat geweld gunt “Erbeet azhak” ons kortstondig ademruimte, al worden in de finale alsnog alle demonen losgelaten, op tonen die allesbehalve radiovriendelijk zijn. “Unworthy but lucid” onderscheidt zich dan weer met een sterke, dynamische groove die de intensiteit in een ander, maar even dwingend register trekt.

Ook vocaal wordt er geen millimeter toegegeven, met als absoluut hoogtepunt het zinderende “Lecherous angels”. Corvus beschikt al over een bijzonder venijnige strot, maar wat gastzanger Z.D. (LVTHN) hier uitbraakt, grenst aan het onmenselijke. Zijn bijdrage klinkt als een duivelsuitdrijving die compleet uit de hand loopt getuige zijn bezeten, hallucinerende en ronduit angstaanjagende uithalen. Veel grimmiger zullen we het dit jaar wellicht niet meer horen, en we zijn nog maar net op weg.

“Only the vile will remain” dankt zijn impact mede aan een ranzige en organische sound, grotendeels opgenomen in Corvus’ eigen lair. Mix en mastering waren in handen van de alomtegenwoordige Déhà en zijn Blackout Studio, die het geheel voorziet van een verstikkende, rauwe intensiteit. Met “Only the vile will remain” levert Erbeet Azhak een compromisloze en beklemmende plaat af die zich niet meteen gewonnen geeft. Het is geen hapklare brok, maar precies daarin schuilt de kracht: dit is muziek die weigert te behagen en de albumtitel volledig waarmaakt.

JOKKE: 86/100

Erbeet Azhak – Only the vile will remain (Amor Fati Productions 2026)
1. Mother of serpent
2. The weakness of our cycle
3. The wings of liberation
4. Lecherous angels
5. Death to the self
6. Only the vile
7. Erbeet azhak
8. Unworthy but lucid
9. The inner circle