Hertogenwald is zo’n band die jarenlang onder de radar bleef, maar binnen de underground toch een stevige reputatie wist op te bouwen. Hoewel het Frans-Belgische gezelschap al sinds 2007 actief is, verschijnt met “Archéombres” pas nu het eerste volwaardige album. Eerder bracht de band reeds de demo “Esprit tellurique primitif” en twee splits uit, respectievelijk met Orkblut en Regnum Tenebrarum.

De groep bestaat uit muzikanten uit zowel België als Frankrijk en begeeft zich in het spanningsveld tussen traditionele, atmosferische en natuurmystieke black metal. De kern van Hertogenwald wordt gevormd door Alrinack (zang, gitaar, bas), Guido Saint Roch (gitaar, keyboards, bas) en S. Nihil (drums), muzikanten die hun sporen eveneens verdienden in undergroundbands als Ysengrin, Eole Noir en Nartvind.

De naam Hertogenwald verwijst naar het uitgestrekte Hertogenwoud aan de rand van de Hoge Venen. Die regio vormt niet alleen een inspiratiebron voor de bandnaam, maar ook voor de thematiek die doorheen het oeuvre loopt: bossen, natuurverering, animisme, heidense symboliek en vergeten mysteries. Vooral de “Sinistres fagnes” split met Regnum Tenebrarum ademde de sfeer van de Hoge Venen uit, een mystiek en vaak onheilspellend landschap dat perfect aansluit bij het concept van de band.

Na jaren van relatieve stilte lijkt Hertogenwald eindelijk de aandacht te krijgen die het verdient. De band wordt tegenwoordig geregeld genoemd als onderdeel van de sterke Waalse en Frans-Belgische blackmetalscene die zich rond Medieval Prophecy Records heeft gevormd. Dat label tekent ook voor de release van “Archéombres“, dat inmiddels op CD verkrijgbaar is. Een vinylversie staat later dit jaar gepland.

Toch vraagt deze plaat aanvankelijk wat geduld van de luisteraar. Zelfs na meerdere luisterbeurten blijft de sound van opener “Sous un ciel mourant” even wennen. Vooral de drums roepen gemengde gevoelens op: ze klinken opvallend vlak en klinisch, waardoor de nodige kracht en impact soms ontbreken. Het is een kritiekpunt dat ook al opdook bij “Sinistres fagnes“. Gelukkig verdwijnt die eerste indruk gaandeweg naar de achtergrond zodra de composities zich verder ontvouwen.

Muzikaal zet “Archéombres” de experimentele koers van zijn voorganger verder. De ijzige sfeer en traditionele fundamenten van de jaren ’90 black metal blijven duidelijk aanwezig, maar worden voortdurend doorsneden door eigenzinnige invalshoeken en ongewone arrangementen. Dissonante gitaarlijnen, bevreemdende melodieën en invloeden uit industrial, elektronica en darkwave zorgen ervoor dat Hertogenwald zelden de meest voor de hand liggende weg kiest. Nummers als “Vert-de-gris” en het intermezzo “Nyctamancie” illustreren treffend hoe de band erin slaagt om sfeer en experiment met elkaar te verzoenen. Doorheen de keyboardwaas van “Surgi du fond des éons” echoot de invloed van stokoude Emperor door. Outro “Druadyton” is dan weer opgebouwd uit bevreemdende ambient, natuursamples en rituele percussie.

Ook op vocaal vlak valt er heel wat te ontdekken. Traditionele snijdende en bijtende blackmetalscreams vormen eerder de uitzondering dan de regel. Alrinack gaat voor een hese, ietwat sappige vocale invulling waarin Franstalige spokenwordpassages, gefluister en bezwerende voordrachten een prominente plaats innemen. Die aanpak versterkt de mystieke en haast rituele sfeer die als een constante nevel over “Archéombres” hangt.

Wie openstaat voor eigenzinnige black metal met een uitgesproken atmosferisch en experimenteel karakter, doet er goed aan “Archéombres” een kans te geven. Dit is zonder twijfel een groeiplaat die haar geheimen slechts langzaam prijsgeeft, maar de luisteraar daar uiteindelijk rijkelijk voor beloont. Hertogenwald weet als geen ander de kille schoonheid van de Ardennen en de Hoge Venen in muziek om te zetten.

JOKKE: 81/100

Hertogenwald – Archéombres (Medieval Prophecy Records 2026)
1. Sous un ciel mourant
2. Vert de gris
3. Une nef pour l’au-delà
4. Nyctamancie
5. Surgi du fond des éons
6. Algide Morc
7. Einvocations
8. Druadyton