Binnen de Nederlandse blackmetalscene geniet Folteraar al jaren een haast mythische cultstatus. Hoewel de band nooit echt doorbrak buiten de underground, liet ze wel een blijvende indruk na op liefhebbers van rauwe, compromisloze en ongepolijste black metal. Met deze nieuwe demo laat Folteraar voor het eerst in tien jaar opnieuw van zich horen – de compilatie “Vexatie” uit 2018 laten we voor het gemak even buiten beschouwing.

Een decennium na het verschijnen van de tot op heden enige langspeler “Vertellingen van een donkere eeuw” wordt de folterkamer opnieuw geopend. De pijnbank werd opgeblonken, het roest van duimschroeven en brandijzers geschraapt, de radbraak afgestoft en de Judasstoel zorgvuldig klaargezet. Drummer B. (ex-Hidden Dagger, ex-Wroth) daalt niet langer af naar de folterkamer, maar in de persoon van vellengeselaar G. (Praefator, Witchfukker) vond opperfolteraar K. (Faceless Entity en talloze andere projecten) een waardige kompaan om het ritme te bepalen waarop de meest barbaarse gruweldaden zich ontvouwen. Zo gruwelijk zelfs dat de drie nummers op deze demo naamloos blijven.

Folteraar staat garant voor een extreem rauwe, chaotische en nihilistische vorm van black metal waarin invloeden van punk, psychedelische noise en improvisatie samenkomen. Waar “Vertellingen van een donkere eeuw” uitblonk door zijn primitieve energie, verstikkende atmosfeer en hallucinante karakter, lijkt de band vandaag nog dieper af te dalen in de krochten van de menselijke geest.

Na een korte introductie volgen drie composities van elk ongeveer acht minuten, gevuld met vlijmscherpe riffs die het vel moeiteloos van de botten schrapen. De vocalen bewegen zich tussen doorleefde screams en bezwerende, helder uitgesproken preken, wat de muziek een haast ritueel en ceremonieel karakter verleent. Een vergelijking met Mare ligt voor de hand, al dekt die referentie de lading slechts gedeeltelijk. De punkinvloeden zijn minder nadrukkelijk aanwezig dan voorheen, terwijl de repetitieve drumpatronen de nadruk leggen op een hypnotiserende, gitzwarte luisterervaring die de luisteraar langzaam maar onverbiddelijk meesleurt.

Na zesentwintig minuten komt deze foltersessie ten einde en rest slechts de bekentenis dat deze bak grafherrie bijzonder gesmaakt wordt. Veel langer had de beproeving wellicht niet mogen duren, want de dood lijkt voortdurend om de hoek te loeren. Een passend lot, treffend verbeeld door “De triomf van de dood” van Pieter Bruegel de Oude, het iconische schilderij dat de cover van deze demo siert. Benieuwd wat dit live gaat geven als de heren eind deze week Het De Pankraker Fest aandoen.

JOKKE: 84/100

Folteraar – Demo MMXXVI (The Throat 2026)
1. –
2. –
3. –
4. –