Nachtdwaelen is een naam die ergens diep in de krochten van ons geheugen bleef rondspoken. En terecht, want in 2019 wierpen we reeds een blik op de tweede demo “Dodenmasker“. Daarna hulde deze Nederlandse éénmansband zich opnieuw in nevelen en bleef het geruime tijd stil rond bezieler Nachtdwaeler. Tot nu, want met “Ornament in een kevenloze schaduwwereld” verschijnt eindelijk het eerste volwaardige album via New Era Productions dat de plaat op cassetteformaat uitbrengt. Zeven jaar wachten op een debuutalbum klinkt als een lange winterslaap, maar van stilzitten kunnen we de multi-instrumentalist moeilijk beschuldigen. In de tussentijd verschenen immers releases van zijn hand met ondermeer Dodenkrocht, Graf en The Barrow Downs.

Op “Ornament in een levenloze schaduwwereld” neemt Nachtdwaelen de luisteraar mee naar een duister domein waar rituele black metal en een beklemmende nachtelijke sfeer hand in hand gaan. Vijf nummers lang – goed voor bijna achtendertig minuten – wordt een wereld opgetrokken waarin venijnige riffs zich als kronkelende slangen door de composities wurmen. Scherpe leadgitaren voegen daar een melodieuze, soms haast bezwerende laag aan toe, terwijl ijle toetsenpartijen en spookachtige ambientpassages de muziek regelmatig doen oplossen in een mist van dreiging en mystiek.

Bij de bespreking van “Dodenmasker” haalden we destijds het Zweedse Triumphator en het Duitse Lunar Aurora aan als referentiepunten. Een combinatie die bij nader inzien misschien minder voor de hand ligt dan aanvankelijk gedacht, maar wel bepaalde aspecten van Nachtdwaelens geluid wist te vatten. Vooral tijdens de meest furieuze passages duikt nog steeds een Zweedse meloblack-inslag op: razendsnelle riffs en agressieve melodieën die herinneringen oproepen aan de vurige hoogdagen van de Scandinavische school. Tegelijkertijd blijft Nachtdwaelen sterk inzetten op een nachtelijke, bezwerende atmosfeer, al ligt de vergelijking met Lunar Aurora, met uitzondering van “Everlasting winter“, op deze langspeler minder voor de hand dan tijdens de demoperiode.

Afsluiter “VVitte vvieven” bewijst dat Nachtdwaelen ook midtempogewijs erg interessant blijft, hoewel het tempo wel gestaag opgedreven wordt naarmate verderop in het nummer vlijmscherpe tremolo’s op ons afgevuurd worden. Vanuit de duisternis komt subtiele heldere zang ons tegemoet om ons meer dan acht minuten lang op een beklijvende nachtelijke escapade mee te nemen.

Waar de demo’s vooral een veelbelovende glimp boden van het potentieel achter Nachtdwaelen, toont “Ornament in een kevenloze schaduwwereld” een project dat duidelijk gegroeid is. De composities zijn rijker uitgewerkt, de sfeer is coherenter en de balans tussen agressie en mystiek is perfect in balans. Nachtdwaeler bewijst dat geduld soms een noodzakelijke voorwaarde is om een duistere visie volledig vorm te geven. Een geslaagde eerste langspeler die doet uitkijken naar wat deze schaduwwereld nog meer verborgen houdt.

JOKKE: 82/100

Nachtdwaelen – Ornament in een levenloze schaduwwereld (New Era Productions 2026)
1. Realm of shadows
2. Monuments for the dead
3. Schaduwgeesten
4. Everlasting winter
5. VVitte vvieven