Verge – The process of self-becoming

Liefde op het eerste gehoor: het bestaat nog en ik had het voor met het Finse Verge. Het kwintet met leden van Saturnian Mist en Charnel Winds in de gelederen was tot nog toe een nobele onbekende voor ondergetekende, maar wat ben ik blij dat hun derde album “The process of self-becoming” mijn pad kruist. Vanaf de allereerste noot ben ik immers verk(n)ocht voor (aan) hun unieke en bij momenten progressieve kijk op het black metal genre. Zoals de titel enigszins doet vermoeden, betreft het hier een conceptalbum dat gebaseerd is op de theorie van de existentiële niveaus van de Deense filosoof Sören Kierkegaard. Het album is in drie hoofdstukken onderverdeeld – het esthetisch, ethisch en religieus niveau van leven – en naarmate deze existentiële dilemma’s doorlopen worden, wijzigt de muzikale invulling ervan. “The piety in hatred” start als onversneden black metal maar laat – zodra het tempo daalt – al minieme progressieve elementen horen. De zinsnede “A spouse who places trust above everything / As long as it feels nice / Then she leaves and trusts someone else” legt de vinger op de wonde van de existentiële crisis die in deze fase vervat zit. Het betekenisloze proces van het voortdurend creëren van verlangens wordt perfect verwoord in “The futility of it all” waarin theatrale cleane zang voor een schril contrast zorgt met de raspende black metal vocalen die soms naar landgenoten Oranssi Pazuzu neigen. Het laatste deel van dit hoofdstuk windt er met het compacte “The ridiculous difficulty of acceptance” geen doekjes om en bevat enkele razende blastende passages. De voortdurende strijd tussen rede en twijfel wordt belichaamd in het furieuze “The decision beyond calculation” en het slepende “The pride in despair” waarin het contrast opgezocht wordt tussen black metal en intense rock-georiënteerde gitaarsolo’s. En laat ik de fenomenale rol die de basgitaar opeist ook zeker niet onvermeld laten. In de twee meer epische songs van de laatste religieuze fase horen we majestueuze crescendo’s, psychedelische klanken, lange solo’s en opnieuw cleane zang die de dramatische woorden “Not God, but me in God / Taking the serpents from His mother’s hands / You are the final stream of beginning / The fire of the last and first question” brengt. Het betreft hier een zéér aangename kennismaking met Verge en ik ga de komende weken hun oud materiaal zeker eens opsnorren. “The process of self-becoming” is in ieder geval héél lekker spul voor de meerwaardezoeker.

JOKKE: 88/100

Verge – The process of self-becoming (I, Voidhanger Records 2017)
1. Aesthetic I – The piety in hatred
2. Aesthetic II – The futility of it all
3. Aesthetic III – The ridiculous difficulty of acceptance
4. Moral I – The decision beyond calculation
5. Moral II – The pride in despair
6. Religious I – The bedrock gives way
7. Religious II – Grounding in the unground

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s