Na het afwerken van ons boek kon ik even geen tekstverwerkers meer zien, maar het bloed kruipt blijkbaar toch waar het niet gaan kan. Na enkele weekjes pauze kunnen we dus terug naar hartenlust plaatjes ontleden. De Amerikaan Jacob Buczarski richtte in de loop van vorig jaar Entropic Records op, met als doel de leegte die het teloorgegane Fallen Empire Records eind 2019 achterliet wat te vullen. Ondertussen is die naam reeds veranderd naar Extraconscious Records, omdat één of andere malloot een patent op het woord ‘entropic’ had genomen. In alle geval, wanneer je een eigen label hebt is het nogal evident om via die weg ook je eigen muziek op de markt te brengen, waardoor Jacobs nagelnieuwe geesteskind niet opnieuw via I, Voidhanger verschijnt. Gezien Mare Cognitum zich met Phobos monolith al jarenlang steeds een weg terug naar mijn playlist weet te banen en de “Wanderers: astrology of the nine” split met Spectral Lore ook bovengemiddeld was, liggen de verwachtingen voor “Solar paroxysm” hooggespannen.

Mare Cognitum is één van de bezielers van wat uiteindelijk het label ‘cosmic black metal’ heeft gekregen, maar in plaats van de blik op het weidse hemelruim te richten zet langspeler nummer vijf de voetjes stevig op de aardse grond. Buczarski aanschouwt wat de mensheid met de planeet doet, en zijn conclusie is dan ook verre van fleurig: “We’ll pay with the ashes of our humanity // And cease to walk upon this earth // And the earth will forget our name”, zoals hij op “Terra requiem” overtuigend schreeuwt, vat zijn visie goed samen. Tegenover de grimmige boodschap staat dan weer melodieuze schoonheid zoals de warme leadlijn die deze zinsneden opvolgt.

Buczarski doet alles zelf, en is een zelfverklaard perfectionist. Het verbaast ons dus hoegenaamd niet dat Mare Cognitum steeds een zeer heldere, moderne productie meekrijgt om de kenmerkende melodieuze en bijwijlen dromerige sfeer in de verf te zetten. Dat dromerige mag je trouwens gerust met een korreltje zout nemen, want de BPM-teller duikt maar sporadisch naar beneden. Toch heeft bijvoorbeeld de openingsriff van “Luminous accretion” dat meeslepende middels de hoge en warme tremololijnen die over steevast solide riffwerk worden gelaagd, waarbij de ritmegitaar zelfs af en toe voorzichtig de deathmetalregionen verkent zoals in “Frozen star divination” het geval is. Ook op vlak van zang durven naast hogere, eigenlijk vrij verstaanbare screams ook eens wat woestere grunts opduiken om enkele secties extra in de verf te zetten, zoals op het net aangehaalde nummer, waarbij een rottige “Blegh!” niet geschuwd wordt.

Van de vijf tracks die bijna een uur vullen springt “Luminous accretion” eruit, met de bezwerende solo die enkele minuten lang opgebouwd wordt en de luisteraar in vervoering brengt. Hoe dan ook, het ganse album zit tot de nok toe gevuld met haast virtuoze akkoordprogressies. Buczarski legt een scherp gevoel voor melodie aan de dag dat resulteert in verschillende riffs die regelrechte oorwurmen blijken te zijn, zoals deze die rond de derde minuut van het afsluitende “Ataraxia tunnels” de kop opsteekt.

Zij die het vooral hebben voor rauwe kelderblack zullen niet meteen verslingerd raken aan de op-en-top 2021-sound, maar Buczarski zoekt met “Solar paroxysm” naar muzikale techniciteit zonder kitsch te worden en de sfeer van het album in de weg te staan, en de ganse plaat is een zoektocht naar de perfecte opbouw en spanningsboog. Omwille van de vele instrumentale variatie is de replay value gegarandeerd, gezien het album pas na enkele malen alle details vrijgeeft. Mare Cognitum krijgt veel aandacht rond deze release, en wij kunnen enkel maar beamen dat deze volledig terecht is.

CAS: 87/100

Mare Cognitum – Solar paroxysm (Extraconscious Records 2021)
1. Antaresian
2. Frozen star divination
3. Terra requiem
4. Luminous accretion
5. Ataraxia tunnels