Zelf hebben we niet echt zó veel op met Hate Forest, maar daar denken anderen duidelijk anders over. Zo gaf landgenoot Lhaäd recent al aan te zijn beïnvloed door dit zijproject van Drudkh-frontman Roman Saenko en ook Duindwaler, het eenmansproject van Hellevaerder-drummer/gitarist Daan Bleumink, had een blauwdruk van dit geluid voor ogen. De eerste duindwaling van de Nederlander resulteerde in de “Landloper” EP en vorig jaar leverde de multi-instrumentalist een knappe bijdrage met zowel Hellevaerder als Duindwaler aan op “Verloren vertellingen“, een vierdelige split waarop voorts ook Asgrauw en Schavot te horen waren.

Daar waar Lhaäd ook de nodige Darkspace-invloeden met diens dreunend Hate Forest-worship mengde, blijft de aanpak die Duindwaler op diens eerste full-length “In het Heemskerks duin” omarmt veel dichter bij het haatbosgeluid aanschurken. Doorheen de doordendere blastbeats weeft Bleumink zinderende tremolomelodieën en speelse baslijnen die voor wat luchtigheid zorgen in de algehele hardheid van de composities. Aan intro’s heeft Duindwaler in ware Hate Forest-stijl een broertje dood; meteen overgaan tot de orde van de dag en rammen maar. Veel variatie valt er niet te horen in de zes composities waar ik op een bepaalde manier ook een “Pure holocaust“-briesje doorheen vind waaien. Een songtitel als “Razende wind” vat het eigenlijk mooi samen.

De Nederlandstalige teksten proclamerende imposante zang van Bleumink klinkt best gekweld en zo nu en dan brengt hij ook een kort verhalend stukje dat meer inkijk geeft in de teksten die, net als op zijn bijdrage aan “Verloren vertellingen” de folklore van thuisbasis Heemskerk, een kustdorpje in de provincie Noord-Holland behandelen. Bleumink speelde de hele zooi niet alleen zelf in, maar zat ook in ware DIY-stijl zelf achter de knoppen, met een heerlijk organisch en ademend geluid als resultaat. Zo blijven de strak ingespeelde individuele snare-aanslagen (mijn complimenten aan de chef!) in de repetitieve knuppelpassages duidelijk hoorbaar, en dat voor organische drums, daar waar Hate Forest (en ook Lhaäd) voor een elektronische aanpak kiezen.

Door het gebrek aan afwisseling had “In het Heemskerks duin” met zijn 36 minuten speeltijd geen minuut langer moeten klinken. Dat wil echter niet zeggen dat we de zwartmetalen aanpak van Duindwaler niet kunnen smaken – we zijn er eigenlijk meer door gecharmeerd dan door zijn grootste inspiratiebron – maar na enkele luisterbeurten is het spannende er wel een beetje af, ondanks het feit dat Bleumink zijn best heeft gedaan ook de nodige aandacht aan de melodielijnen te geven. Afsluiter “Schim in de duinen” en het eerder aangehaalde “Razende wind” zijn hier de mooiste voorbeelden van.

JOKKE: 78/100

Duindwaler – In het Heemskerks duin (Void Wanderer Productions/War Productions/Zwaertgevegt 2024)
1. Vaderlands vuur
2. Razende wind
3. In het Heemskerks duin
4. Het duister bestormd
5. Alle rust verdwenen
6. Schim in de duinen