Visioenen van schuimbekkende oceaangolven die vanuit de Marianentrog omhoog gestuwd worden en alzo woest beukend op steile rotskliffen uiteenspatten terwijl in het verduisterde hemelrijk erboven de goden van de donder en bliksem aan het werk zijn, is wat we ons voorstelden telkens we “Haematophoryktos” de voorbije weken oplegden. De albumtitel van deze tweede full-length van het Duitse Hadopelagyal lijkt een beeld op te roepen van iets wat uit bloed is voortgebracht of geopenbaard — een ritueel, entiteit of openbaring…we laten het in het midden. Ook na een blik op de acht cryptische songtitels te werpen, worden we niet meteen veel wijzer. Na wat onderzoek lijken ze samen een soort kosmisch ritueel en apocalyptisch universum te beschrijven waarin lichamelijk verval, religieuze corruptie en bovennatuurlijke chaos samenkomen.

Muzikaal uit zich dat in een woeste mix van bestiale black metal en rabiate, sepulchrale death metal, geen wonder aangezien we het duo al kennen van debuut “XXXVI XXXI N XXV XXVIII O” (2018), de “Orphic chasm“-split met onze landgenoten Komsokrator (2020) en de split met Thorybos (2020). Vreemd dat we de eerste full-length “Nereidean seismic end” (2022) onbesproken lieten, net als de split met Kill die eerder dit jaar het eerste teken van leven was onder nieuw label Amor Fati Productions, daar waar Ván Records zich in het verleden achter Hadopelagyal schaarde.

Straf dat uit zo’n tengere vrouw als Hekla, die tevens actief is met Haemalharia, Necropolissebeht en Pale Spektre, zo’n overweldigend, barbaars en primitief gitaar- en stemgeluid kan komen. Drummer Augur begeleid deze beestachtige blackdeathchaos met zijn dodelijke vellenmepperij wat in de vorm van “Amidst unending twilights unheeded, bearing neither lustre nor name” tot een hoogtepunt komt. De nummers duren gemiddeld zo’n vier à vijf minuten, enkel afsluiter “Halios enthroned in hyperdiluvian kataklysmos” doet er met diens negen minuten speeltijd nog een schepje bovenop. Deze compositie wordt middels enkele minuten onheilspellende duistere ambient ingeleid waarna nog een laatste keer een duivels vertoon aan allerlei apocalyptische taferelen ontplooid wordt.

Aan subtiliteiten, finesse en verfijning doen deze dame en heer niet mee, wat maakt dat er niet al te veel variatie te horen valt gedurende deze 45 minuten durende trip richting de diepste krochten van de oceaan. Een vaststelling die we in het verleden ook al maakte. Desalniettemin biedt “Haematophoryktos” het meest overtuigende lawaai en teringherrie dat Hadopelagyal tot nog toe voortbracht!

JOKKE: 82/100

Hadopelagyal – Haematophoryktos (Amor Fati Productions 2025)
1. Swarthseleniasmos
2. Promulgating haematekchysia
3. Litany of saltridden exudate under Theosectrian tides
4. Amidst unending twilights unheeded, bearing neither lustre nor name
5. Invocation of abomination’s excrements
6. Stampede of exsanguinated stygian hordes
7. Crimson gleamed the augural maw
8. Halios enthroned in hyperdiluvian kataklysmos