Funeral Harvest is een Italiaans/Noors/Duits gezelschap onder leiding van Nathas (o.a. Fides Inversa, Ritual Death), opererend vanuit Trondheim – een stad die sinds de jaren 2000 een cruciale rol heeft gespeeld in de heropleving van de Noorse black metal. Dat de band afsluit met een cover van “Truth is truth, beyond the God” van Celestial Bloodshed, één van de grondleggers van het Nidrosian blackmetalgegeven, is dan ook geen toeval maar een welbewuste keuze.

Met de nieuwe EP “Malum in se” gaat Funeral Harvest verder op het pad dat ze met hun album “Redemptio” (2022) hebben ingezet. Waar dat album een oordelende, quasi-liturgische sfeer had, stelt “Malum in se” het vereren van de adversaris centraal. Wie ietwat bekend is met het voorgaand werk van Funeral Harvest weet dat de basis van klassieke blackmetalelementen zoals snelle tremolopartijen, blastbeats en krijsende vocalen aangevuld wordt met heel wat occulte en rituele passages.

Zo fungeert opener “Offertorium” als een sacrale voorbede voordat “Draco nequissime” frontaal de aanval inzet. De repetitieve gitaarlijnen doordrenkt met sacraal getinte orgelklanken van de hand van sessiemuzikant Norðr en de woest blaffende vocalen van Nathas, maken van dit nummer het hoogtepunt van de EP. “Djævulen” laat het tempo zakken waarmee Funeral Harvest bewijst ook mid-tempogewijs indruk te kunnen nalaten. Vervolgens lijkt het in het intermezzo “Vox diaboli” alsof de duivel in hoogsteigen persoon allerlei verboden en verleidelijke zaken in ons oor influistert. In het compacte “Angel of violence” laat het gezelschap zich dan weer van een wat meer rudimentaire kant zien alvorens Celestial Bloodshed geëerd wordt. Deze cover werkt als verbindingsstuk met de undergrountraditie van het genre en is een respectvol eerbetoon dat tegelijk de eigen filosofie van Funeral Harvest onderstreept.

Dat het in Trondheim volloopt met ‘broeders van verschillende moeders’ maakt deze EP nogmaals duidelijk. Zo verzorgt voormalig Funeral Harvest gitarist Enstad (Beyond Man) enkele disharmonisch klinkende gitaarpartijen op “Draco nequissime” en “Djævulen” en is de onnavolgbare Wraath (o.a. Darvaza) eveneens vocaal te horen op deze twee tracks.

Muzikaal gezien is er een gevoel van continuïteit: de band blijft trouw aan het oude Noorse blackmetalgevoel (waar ze duidelijk door beïnvloed zijn) maar gaat tegelijkertijd enerzijds voor een meer directe en anderzijds voor een religieus getinte atmosfeer. Deze EP voelt dan ook als één ritueel aan, beginnen met de intro “Offertorium” tot aan de duistere cover en dat met een duidelijke rode draad rond rebellie, duisternis en spirituele ontvoering. De band klinkt scherp en overtuigd en het contrast tussen hymne-achtige intro’s en woeste stukken werkt goed. Ondanks de goede uitvoering mist de band nog een uitgesproken eigen geluid dat hen echt onderscheidt van de vele peers. Het werken met orgelklanken draagt wel enigszins bij tot een apart geluid, hoewel we deze aanpak ook kennen van een band als Ritual Death.

“Malum in se” is een solide en overtuigende EP van Funeral Harvest die vooral interessant luistervoer is voor fans van puur zwartmetaal met zowel een rituele inslag als een klassieke insteek. Het is niet het meest baanbrekende werk dat je dit jaar zult horen, maar het blijft kwalitatief sterk en thematisch consistent. Voor de band is dit een logische en waardevolle stap na “Redemptio“.

JOKKE: 85/100

Funeral Harvest – Malum in se (Amor Fati Productions 2025)
1. Offertorium
2. Draco nequissime
3. Djævulen
4. Vox diaboli
5. Angel of violence
6. Truth is truth, beyond the God (Celestial Bloodshed cover)