Arckanum is een van de invloedrijkste one-manprojecten uit de Zweedse blackmetalscene. De band werd begin jaren 90 opgericht door Johan “Shamaatae” Lahger en staat bekend om zijn rauwe, atmosferische sound, oude Zweedse taalvormen, runische symboliek en een sterke focus op de zogeheten Thursian/anti-kosmische spiritualiteit.

Veel fans – en wij met hen – gingen ervan uit dat Arckanum na het album “Den förstfödde” min of meer afgesloten was. Shamaatae trok zich jarenlang terug om zich te richten op zijn esoterische werk en publicaties. In 2026 werd echter aangekondigd dat hij opnieuw muziek was gaan schrijven. Volgens de informatie van nieuwe broodheer Darkness Shall Rise Productions, die ook enkele re-issues verzorgden, zijn inmiddels al drie nieuwe albums voorbereid. Als voorproefje is er nu reeds “Motestandarin“, een EP die twee nummers bevat van “Beswærilsin“, het nakende tiende studioalbum van Arckanum.

Volgens Shamaatae en het label markeren “Motestandarin” en het komende album het begin van een derde fase van Arckanum. Het wordt nadrukkelijk niet gepresenteerd als een nostalgische reünie, maar als een voortzetting van de spirituele en muzikale ideeën die altijd centraal stonden in het project. Shamaatae heeft voor zover bekend geen officiële, scherp afgebakende omschrijving gepubliceerd van wat precies de eerste en tweede fase zijn, maar we vermoeden dat het eerste hoofdstuk van de band verwijst naar de periode 1993–1998 waarin de klassieke albums “Fran marder“, “Kostogher” en “Kampen” verschenen. Dit is de rauwe “troll” blackmetalperiode waar Arckanum zijn cultstatus aan te danken heeft. De teksten waren al sterk geworteld in Oudnoorse en occulte thema’s, maar de nadruk lag meer op folklore, natuurmystiek en de primitieve Zweedse blackmetalsound.

Na een lange stilte keerde Arckanum in 2008 terug met “Antikosmos” waarna nog vijf full-lengths volgden alvorens “Den förstfödde” destijds het einde van de band inluidde. In deze periode werd de muziek vaak donkerder, ritualistischer en sterker verbonden met Shamaatae’s Thursatru- en anti-kosmische filosofie. De albums vormen bijna een spiritueel conceptueel geheel. De productie werd krachtiger, terwijl de repetitieve, tranceachtige sfeer juist werd uitgediept. Deze fase is de meest volwassen en ideologisch uitgewerkte versie van Arckanum.

Op basis van de eerste beschikbare track “Skaepna aer krigh“, lijkt Arckanum niet plotseling van koers te veranderen. De muziek sluit aan bij de latere Arckanum-periode: ruwe maar relatief heldere productie (die van ons gerust nog wat rauwer had gemogen), hypnotische herhalingen, ijzige melodieën en de kenmerkende raspende vocalen van Shamaatae. Fans van albums als “Kostogher“, “Fran Marder” en “ÞÞÞÞÞÞÞÞÞÞÞ” zullen er waarschijnlijk veel herkenbaars in vinden. Zelf moet we op een of andere manier ook regelmatig aan het Noorse Khold denken, hoewel het gaspedaal bij Arckanum wel al eens dieper ingetrapt durft te worden.

“Anskoti” schiet met een goede schwung en stevige drive uit de startblokken waarbij de pompende basgitaar een grote rol speelt. Qua spanningsopbouw zit het snor en zowel de riffs als de vocalen duwen de spanning in het duistere, maar atmosferische middenstuk naar een climax waarbij de drums terug invallen en we op een melodieuze lead mee naar het einde surfen.

“Motestandarin” is vooral interessant omdat het de eerste nieuwe Arckanum-opname in bijna een decennium is én een voorproefje vormt van een volledig nieuw hoofdstuk in de discografie. De verwachtingen voor “Beswærilsin” zijn in elk geval hoog gespannen.

JOKKE: 82/100

Arckanum – Motestandarin (Darkness Shall Rise Productions 2026)
1. Skaepna aer krigh
2. Anskoti