Het mysterieus getitelde debuut “…ni degu fazentz escumergamënt e mesorga…” van het Zweedse Escumergamënt is – in ons boek althans – een goed bewaard geheim, ook al kreeg de plaat van ons om één of andere reden destijds geen oordeel toebediend. Vijf jaar later is er de opvolger “Apparebat eidolon senex“.

Escumergamënt werd opgericht in 2016 en opereert bewust zonder de identiteit van de leden bekend te maken. Wel is geweten dat er muzikanten achter schuilgaan die ook actief waren of zijn in andere Zweedse blackmetalbands waaronder leden uit de kringen rond Stilla en Setherial. De naam Escumergamënt komt uit het Occitaans (verzamelnaam voor een aantal nauw verwante streektalen, waaronder Gascons, die gesproken worden in Zuid-Frankrijk en kleine aangrenzende gebieden in Spanje en Italië) en betekent volgens de band “gruwel” of “abominatie”. Dit nieuwe album draait rond verschijningen, oude goden, verloren plaatsen en demonische entiteiten.

Escumergamënt speelt een vorm van archaïsche, atmosferische black metal die duidelijk geworteld is in de tweede golf van het genre. De band haalt inspiratie uit vroege Scandinavische black metal. Wwe horen in de meest venijnige stukken wel wat parallellen met het Setherial debuut “Nord” maar de band noemt zelf invloeden als vroege Manes, Strid en de meer obscure periode van Abigor. Een mooie mix waar we ons zeker in kunnen vinden.

Escumergamënt creëert een waar spanningsveld door gebruik te maken van trage, dreigende riffs en meer up-tempo passages met tal van beklijvende ijle en spookachtige melodieën die steevast een sterk gevoel van verval en mystiek uitstralen. Het macabere “Laudanum and a silver scalpel” weet ons wat dat betreft nagenoeg de volle acht minuten aan onze stoel te nagelen. “The eyeless festering God” speelt meer met repetitiviteit, maar ook hier stelen enge keyboardtapijten de show. “The corpses heaven refused to take” (vette songtitel!) en afsluiter “To the graves!” zijn dan weer doorspekt met lugubere akoestische gitaarstukjes. De productie streeft eerder atmosfeer dan agressie na, wat we alleen maar kunnen toejuichen.

Zonder veel aan de muzikale formule van het debuut te wijzigen is “Apparebat eidolon senex” wederom een schot in de roos en plaatst het album Escumergamënt in een stroming van hedendaagse blackmetalbands die niet proberen te vernieuwen via technische complexiteit, maar via authenticiteit, mysterie en een sterk conceptueel kader. De anonimiteit is daarbij geen marketingtruc, maar sluit aan bij hun idee dat de muziek zelf centraal moet staan en niet de reputatie van de muzikanten. Mission accomplished!

JOKKE: 89/100

Escumergamënt – Apparebat eidolon senex (Avantgarde Music 2026)
1. Within the inner
2. Radiant glimmering whorl
3. The demon’s approach
4. Laudanum and a silver scalpel
5. The eyeless festering God
6. The corpses heaven refused to take
7. To the graves!