Er komen dezer dagen niet alleen belachelijk veel langspelers uit, ook in de sectie “splits, EP’s en demo’s” is het haast aan een rotvaart bijklussen. Tussen deze kortere releases zitten trouwens heel wat verborgen pareltjes. Neem nu dit Gärgäntuah, een nagelnieuwe Nederlandse blackmetalband die vormgegeven wordt door Forgotten (zang, gitaar en bas) en Unknown (drums en toetsen). “Dödenlicht” is een eerste fel gesmaakte drie songs tellende manifestatie waarvoor drie labels de handen in mekaar slagen. Het Chinese Goatowarex zal de tape voor de Aziatische markt uitbrengen terwijl het Canadese Tour de Garde Noord-Amerika voor zijn rekening zal nemen. Dichter bij huis staat het Nederlandse New Era Productions in voor de verdeling. Elke versie zal in 100 exemplaren beschikbaar gesteld worden en dit telkens met een andere cover en kleur. Ik was er als de kippen bij om de Europese versie op de kip te tokken…euh kop te tikken en sindsdien is deze nog amper uit mijn cassettedeck weg te slagen. Grimmige second wave black metal doorspekt met beklijvende melodieën, begeesterende heldere (koor)zang en ondersteunend raadselachtig toetsenwerk is waar Gärgäntuah voor staat. Het eindresultaat klinkt heerlijk ouderwets, mysterieus en ondoorgrondelijk en ik voel mij plots terug een tiener die zichzelf en zijn verbeelding kan laten verliezen in de pracht en mystiek van dit soort excellent zwartmetaal. Met de ogen dicht zie ik de ossaert, een spottende watergeest die voorkomt in volksverhalen uit de Lage Landen, voor mij opdagen, ook al is hij meestal onzichtbaar als hij op de rug van zijn slachtoffers springt. Het bizar getitelde “Nwylljocht” straalt een hallucinogeen effect uit doordat een repetitief clean gitaarriedeltje zich voortdurende doorheen de grauwe onderlaag probeert te friemelen. De melodieënpracht is naderhand van een betoverende aard en de diepere heldere vocalen bedwelmen mijn geest. Hier word ik intens gelukkig van. Je voelt dat black metal in elke vezel van het lichaam van dit duo vervat zit want deze muziek wordt met een vurige passie gebracht die je nog maar zeden tegenkomt. “Ein” is geen puur blackmetalnummer in de ware zin van het woord, maar een outro waarvoor de heren met een voorliefde voor umlauten allerhande samples van gure wind, accordeonklanken en creepy achtergrondgeluiden uit hun keyboards toveren. De eerste twee platen van Satyricon kunnen als referentiepunt meegegeven worden, hoewel Gärgäntuah ook zo veel meer is dan dat. Opnieuw een ijzersterke aanwinst voor de Nederlandse blackmetalscene die blijft verbazen. P.S. Excuses voor de flauwe woordspeling.

JOKKE: 87/100

Gärgäntuah – Dödenlicht (New Era Productions/Tour de Garde/Goatowarex 2020)
1. Ossaert
2. Nwylljocht
2. Ein (Outro)