Bræ is duidelijk een heel inventieve band, zeker als het op manieren om er een einde aan te maken aankomt. We maken onze borst dan ook nat voor een plaat die waarschijnlijk geen brede glimlach op onze tronie gaat opleveren, maar ons zal doen wegglijden in de meest depressieve en uitzichtloze krochten van onze menselijke psyche. “A thousand ways to end it al” is het debuut van Bræ dat overduidelijk de dood als thema heeft en via het noodlot liefhebbende Amor Fati ironisch genoeg het “levenslicht” zal zien. De band is in een waas van mysterie gehuld, maar daar de bandnaam Deens voor “gletsjer” is, heb ik een donkerbruin vermoeden over de herkomst van Bræ. But let the music do the talking! En dat is allesbehalve het geruststellende of oppeppende gesprek dat je verwacht wanneer je de zelfmoordhulplijn belt. Een gitzwarte en lugubere brok ellende houdt je 42 minuten lang – voor het gemak in twee plakken van 21 minuten verdeeld – aan het lijntje en probeert je in die tijd nog verder de dieperik in te duwen middels spookachtige black metal die zich doomsgewijs traag maar bezwerend vooruit sleept. Het geheel is in een ritualistisch, bijwijlen verwrongen ambientaura ondergedompeld en de gepijnigde en getergde wanhoopskrijsen gaan door merg en been. Onderhuids is een creepy horroratmosfeertje aanwezig, maar de macabere uitwasemingen penetreren zich ook meermaals naar de oppervlakte wanneer de distorted gitaren uitdoven. De organische benauwende lofi sound bevat – voor een opname in een kamer waar de temperatuur het vriespunt benaderde – voldoende definitie om niet in een geluidsbrij uit te monden. Het zal voor zij die reeds op de rand van de afgrond balanceren meerdere therapeutische visites vragen om na het veelvuldig beluisteren van “A thousand ways to end it all” terug monter door het leven te dartelen. Aanrader om je tijdens de eenzame late uurtjes te vergezellen.

JOKKE: 80/100

Bræ – A thousand ways to end it all (Amor Fati Productions 2021)
1. A thousand ways to end it all I
2. A thousand ways to end it all II