Onze vriend Alex Poole gooide eerder dit jaar al hoge ogen met de tweede langspeler van Nattfärd, getiteld “The abyss“,¨en ook met de allernieuwste derde Ringarë full-length “Of momentous endless night” pleegt de Amerikaanse muzikant, op zang bijgestaan door de Zweed en Nattfärd-collega Likpredikaren, wederom een aanval op onze hormoonhuishouding. Deze nieuwe worp is trouwens de eerste in een nieuwe samenwerking met het Italiaanse cultlabel Avantgarde Music nadat eerder werd gecollaboreerd met Iron Bonehead Productions voor debuut “Under pale moon” en de demo “Sorrow befell” en Amor Fati Productions voor de machtige voorganger “Thrall of winter’s majesty“.

Het duo omschrijft “Of momentous endless night” zelf als een album dat de chaos voortbrengt die werd geboren met “Sorrow befell“. Hoewel het een donkerdere en agressievere aanvulling is op deze demo, gaat deze full-length zijn eigen unieke weg om enkele paden te betreden waar de band nog niet eerder is gegaan. Dit levert vier nummers vol haatdragende, melancholische, nostalgische en treurige black metal op, geïnspireerd door ondermeer de vroege symfonische klassiekers van …And Oceans en Dimmu Borgir, het minder bekende Vordven en Bishop of Hexen. Drie van de vier nummers zijn double digit qua speelduur en twee overtreffen zelfs de 13 minuten. Er wordt dus ruim de tijd genomen om een sinistere saga te vertellen die gevoed wordt door gevechten uit het verleden, snode rituelen en satanische oproepen. Bij dit epos komen er zoals geweten van het voorgaande oeuvre heel wat fantasy-achtige keyboardtaferelen en winterse pianomelodieën kijken die Ringarë overduidelijk in de symfonische hoek plaatsen, maar ook het gitaarwerk is weer top notch.

Opener “Usurping dark magicks” en het daaropvolgende “Shadow coronation” bevatten verder ook geslaagde heldere vocalen die een epische en dramatische toets toevoegen aan de symfonische bombast, een geslaagd experiment. Voorts druipt de melancholie van het compactere “Of mages and mystics” af zoals kaarsvet van de podiumaltaren van menig occulte blackmetalband. In een song als het met cleane gitaren startende “Blood pact vindication“, en net voorbij de negen minuten van de albumopener, komt die herfstachtige melancholie van een Katatonia weer boven drijven, hoewel er ook een erg grote rol voor prominent keyboardspel weggelegd is, en ik deze invloeden deze keer minder sterk hoor doorschemeren vergeleken met de voorganger.

“Of momentous endless night” is by far de meest gepolijste release van Ringarë, wat de band erg toegankelijk maakt, ook al zijn dit misschien wel de meest agressieve composities tot op heden. Zelf vinden we deze omarming van een meer krachtige, kristalheldere en moderne sound ergens wel spijtig daar het in contrast staat met de escapistische gevoelens die dit type symfonische black metal doorgaans bij mij oproepen. Voordeel is dan weer dat alle details van het omarmde instrumentarium en zeker ook de erg snelle dubbelebasdrumpassages goed hoorbaar en volgbaar zijn. Geen idee of Jack Blackburn wederom als sessiedrummer te horen is, maar het voetenspel is in elk geval excellent.

Stilistisch gezien is “Of momentous endless night” op veel vlakken de overtreffende trap van “Thrall of winter’s majesty“: meer toetsenbombast en klassieke pianoriedeltjes, venijnigere screams, feller drumspel, melodieuzere riffs, daarbij dus een groot deel ‘geholpen’ door de geliktere sound. En als extra nieuw element is er nog de overtuigende heldere zang, terwijl volledige ambientnummers dit maal achterwege blijven. Ringarë is samen met o.a. The Kryptik en Vargrav één van die bands die symfonische black metal anno 2023 nog steeds de moeite waard maken.

JOKKE: 85/100

Ringarë – Of momentous endless night (Avantgarde Music 2023)
1. Usurping dark magicks
2. Shadow coronation
3. Of mages and mystics
4. Blood pact vindication