Opsporingsbericht: de Addergebroedredactie meldt de verontrustende verdwijning van een muzikaal hyperactieve Zweedse blackmetalmuzikant die het liefst met een met corpsepaint beklad smoelwerk in de schaduw muziek zit te schijven voor één van zijn elvendertig projecten. Toegegeven: toen we een maand geleden ons hoofd aan het breken waren over onze jaarlijst kwamen we gezamenlijk tot de constatering dat meneer Swartadauþuz in geen velden of wegen te bespeuren viel in onze selectie. En dat kon kloppen, want op Bræ’s tweede langspeler “Av vålnader bortom allt” na – een project met onze landgenoot Déhà by the way – was het vorig jaar griezelig stil uit het kamp van één van onze favoriete blackmetalenigma’s. We weten echter dat er nog wel enkele langspelers die de voorbije jaren uit zijn koker vloeiden het levenslicht moeten zien, de vraag is alleen wanneer die zullen opborrelen. Recent dus, in de vorm van Secrets en diens debuut “Towards the nightside“. Al snel valt op dat het wederom een heel incestueuze bedoening is geworden daar partners in crime Likpredikaren (zang) en Esoterica (keyboards), al dan niet samen met Swartadauþuz (gitaren, bas en keyboard), ook opduiken in Ringarë, Gardsghastr en Nattfärd en ook Sortilege (lead gitaar en keyboards) en Juhos (drums, o.a. Bekëth Nexëhmü en Greve) zijn van de partij.

Blauwdruk voor “Towards the nightside” is ongetwijfeld het Noorse Emperor en diens overweldigende eerste full-length “In the nightside eclipse“. In de vorm van o.a. The Kryptik, Vargrav en enkele andere bands uit de Ancient Records-stal zijn er de laatste jaren wel meerdere spelers geweest die deze tijdloze klassieker onomwonden eren en ook Secrets mag zich zonder pardon aan dit rijtje toevoegen. Met drie keyboardspelers in de gelederen zal het geen verrassing zijn dat majestueuze toetsenlagen de magnifieke riffs van een dikke laag additionele grootsheid en sterrenpracht voorzien terwijl ze meermaals aan een rotvaart doorheen het nachtelijke luchtruim klieven waarbij ijzingwekkende screams als bliksemschichten in het rond flitsen, hoewel er op tijd en stond ook de nodige diepere braakvocalen ingezet worden.

De synths dompelen de composities de ene keer in een mystieke en nocturnale atmosfeer onder, terwijl ze elders een aura vol glanzende grandeur of een omineuze donkerte aan de betoverende zwartmetalen klanken toevoegen. Op hun meest glinsterende momenten doen de keys dan ook wel eens aan een band als Troll denken, een naam die dikwijls schromelijk over het hoofd wordt gezien als het aan de digitale cafétoog over invloedrijke Noorse (symfonische) blackmetalbands gaat. Een werkelijk uitstekende productie maakt dat de songs, zodra de poorten naar dit geheime universum geopend zijn, met de nodige power en kristalheldere sound uit de boxen knallen, zonder al te modern over te komen.

Of “Towards the nightside” nu écht weer onder een nieuwe naam moest verschijnen is natuurlijk voor discussie vatbaar. Vernieuwend is dit bovendien ook allerminst te noemen, de signatuur van Swartadauþuz is instant herkenbaar en er valt niet zo gek veel variatie te horen waarbij geen enkel nummer er écht tussenuit spingt. En toch kunnen we ons aan dit soort duistere symfonische black metal een echte indigestie vreten aangezien de kwaliteit over de ganse lijn gewoon erg hoog ligt. We zijn nog niet zo gek ver in het nieuwe jaar gevorderd of Swartadauþuz (en kornuiten) eisen al een plaats in de eredivisie van 2024 op. Fenomenaal goed dit “Towards the pantheon of the nightside eclipse” uhm ik bedoel “Towards the nightside” waarbij we ons keer op keer in deze beklijvende soundtrack onderdompelen terwijl we vol bewondering als een klein kind naar het eveneens adembenemende artwork zitten staren.

JOKKE: 90/100

Secrets – Towards the nightside (Amor Fati Productions/Mysticism Productions/Ancient Records 2024)
1. Opening of the gates
2. Pagan dreams
3. Spawn of the thousandth moon
4. Shining spear of starlight
5. The chaos masquerade
6. Towards the nightside
7. Bleeding black sacrament
8. Into the streams of black inferno