Na twee EP’s en een split met Defenestration achtte het Franse Incipient Chaos de tijd rijp om een eerste volwaardige langspeler in mekaar te boksen. Er werd enkele jaren aan geschreven met een self titled full-length als resultaat. Deze zal niet langer via Antiq Records verschijnen, maar wordt door I, Voidhanger Records ondersteund.

Incipient Chaos zag in tussentijd haar line-up wel afbrokkelen van een kwintet naar een trio. Voor de vacature van slagwerker diende daardoor beroep te worden gedaan op een interimkracht die gelukkig in CSR gevonden werd. Die drumde vorig jaar nog erg overtuigend het Ruïm-debuut in en bewijst ook nu weer een meer dan begenadigd vellenmepper te zijn. Met dodelijk precisie worden vanaf opener “Sever the oracle” de nodige verwoestende blasts op ons afgevuurd. Geen snare-aanslag gaat verloren in de woeste mix van black en death metal die dankzij Frédéric Gervais en diens Studio Henosis een directe en overrompelende sound meekreeg, vergelijkbaar met deze van de laatste paar Aosoth-platen.

Inspiratie haalt Incipient Chaos in de mystiek van alchemie waarbij de relatie van de mens met God en Satan en zijn waanzinnige zoektocht om het goddelijke te vervangen onderzocht worden. Een concept dat wonderwel past bij de hermetische, duistere en gewelddadige composities die heel wat in hun mars hebben. Traditionele songstructuren moeten eraan geloven en er is veel ruimte voor techniek zonder daarbij gevoel uit het oog en oor te verliezen. De ene na de andere break houdt de spanningsboog strak gespannen en tussen alle woestenijen door wordt ons in elk nummer ook wel een (korte) adempauze gegund. Dat geldt andersom ook voor een enigszins rustiger nummer als “The fire that devours the soul and flesh” dat het niet kan laten om toch nog enkele pandoeringen uit te delen. De basnoten zijn goed hoorbaar en ze bewegen zich snel.

Vanaf “Crumbling bones” beginnen de composities een beetje in elkaar over te lopen. De belangrijkste focus van het album lijkt wel om de intense geluiden door de strot van de luisteraar te duwen, maar de band moet wel over het onderscheidend karakter van de verschillende tracks waken. “Ominous acid” is nog maar eens een voorbeeld van niet-aflatende intensiteit die als een rabiate hond naar de keel grijpt. “Dragged back to the abyss” is heel wat trager en angstaanjagender, bevat dikke bastonen, een door een gastgitarist ingespeelde gitaarlead en wordt overwoekerd door de komst van de zang. Het meer dan tien minuten durende “All is lost, all is found” sluit het album af. Na een onschuldige opening komt het energieke geluid terug en we horen wederom een solo afkomstig van een sessiegitarist die wat gaat rondsnuffelen in het Blood Incantation universum. Semi-heldere vocalen zorgen hier tevens voor een epische noot en maken van de afsluiter het meest experimentele en afwijkende nummer op de tracklist.

Incipient Chaos heeft op diens eerste full-length een overdonderende en vervaarlijk explosieve cocktail gebrouwen die elementen van Marduk, Satyricon’s “Rebel extravaganza“, Aosoth en Antaeus samen aan de kook brengt. Over het algemeen is dit een goed te pruimen album, maar het had nóg beter kunnen zijn door meer diversiteit in diens 49 minuten speelduur in te bouwen.

JOKKE: 78/100

Incipient Chaos – Incipient chaos (I, Voidhanger Records)
1. Sever the oracle
2. The apex
3. The fire that devours the soul and flesh
4. Crumbling bones
5. Ominous acid
6. Dragged back to the abyss
7. All is lost, all is found