Wat zouden we graag eens in het brein van Swartadauþuz willen kijken want het moet daar soms een ingewikkeld muzikaal labyrinth zijn. Releases en nieuwe projecten schieten als paddenstoelen uit de grond en tijdslijnen lopen warrig door mekaar. Neem nu “Tower of famine“, de tweede plaat van Balwezo Westijiz, die elf jaar na het debuut “Urkraftens mystik” plots komt bovendrijven. Vreemd om dit project na al die jaren vanonder de mottenballen te halen, zeker als je weet dat de muzikale insteek op “Tower of famine” best verschilt van wat er op het debuut te horen was. De rituele donkere ambient van “Urkraftens mystik” heeft immers plaats geruimd voor een blackmetalaanpak, en dat is er voor de verandering eens geen die de majestueusheid van de Scandinavische natuur bewierookt, maar eerder één die in een depressief en suïcidaal bloedbad is ondergedompeld.

De teneur is er dan ook één die een uur lang in somberheid en melancholie gedompeld is. De teneergeslagen blackmetalpassages zijn doorspekt met kille en galmende cleane gitaarpartijen en treurige en mistroostige gitaarleads. Daar waar de zweep er bij veel Swartadauþuz-projecten onverbiddelijk hard op gaat, wentelt zijn muziek zich hier eerder in een doomy aura, met uitzondering van één enkele versnelling aan het begin van “No reason to exist“. De hoofdmoot van “Tower of famine” bestaat uit vier composities die elk afklokken ergens tussen de acht en veertien minuten en daar knelt het schoentje wat ons betreft want geen enkele van deze lange song kan onze aandacht de ganse tijd vasthouden, ook al passeren er veel momenten waar het kwartje wel degelijk valt.

Swartadauþuz heeft zich op “Tower of famine” laten omringen door heren die geen onbekenden zijn, te weten zanger Likaska (al dan niet dezelfde persona als Lik die ondermeer bij Bekëth Nexëhmü en Tyranni de zang voor zijn rekening neemt), drummer Juhos (die reeds trommelde op releases van Secrets, Häxanu, Nattfärd en Greve) en bassist Sortilege (Secrets). Label van dienst is deze keer Profound Lore Records die al eerder het debuut van Gardsghastr, een ander Swartadauþuz-project uitbrachten. We zijn wel verheugd dat de Zweed met deze tweede Balwezo Westijiz full-length eens voor een (relatief) ander muzikaal pad koos want we snappen de kritiek tot op zekere hoogte wel die we dezer dagen links en rechts over de man lezen: riff salad waarbij er weinig blijft hangen, kwantiteit over kwaliteit en weinig onderscheidend vermogen tussen de vele projecten.

“Tower of famine” heeft wat ons betreft echter absoluut bestaansrecht op basis van de muzikale formule die toch wel verschilt van wat de Zweed doorgaans brengt. Maar het schoentje knelt ook want we zijn nooit ech grote fan geweest van black metal die zich te veel in depressieve en suïcidale emoties wentelt, en dat geldt ook voor “Tower of famine“. Daardoor ook een score in mineur voor deze muziek vol mineur.

JOKKE: 70/100

Balwezo Westijiz – Tower of famine (Profound Lore 2024)
1. The foul carcass of God
2. Flesh in the funeral pyre
3. No reason to exist
4. Calling from the ashes
5. [Vermin…] Of broken memories
6. Endless black nightmares
7. …Of the rotting soul
8. Drown in the bleack blood
9. Tower of famine… [The past returns]