Thanatorean – niet te verwarren met de Amerikaanse labelgenoten Thanatotherion – is een nieuwe Poolse band met in de gelederen multi-instrumentalist K.M. (Ars Magna Umbrae, ex-Cultum Interitum) en zanger E (Cultum Interitum). In de vorm van “Ekstasis of subterranean currents” komt het duo meteen met een eerste full-length op de proppen. Met I, Voidhanger Records als broodheer van dienst weet je dan al snel dat dit geen easy-listening plaat gaat worden.

Een verwoestende mix van verzengende blackmetalriffs en avant-garde dissonantie, gegoten in een beklemmende en uitwaaierende deathmetalproductie zou qua omschrijving een goed idee moeten geven van wat Thanatorean muzikaal zoal voor staat. Het album opent met sfeervolle ambiant die echter al snel over gaat in hectische riffs met tremolo-achtige accenten en donderende blastbeats. De band beseft echter dat spelen met dynamiek belangrijk is voor dit soort van gecontroleerde chaos. Zo is “Tranquil trueness of end” bijvoorbeeld een nummer dat zich op een slepend tempo voortbeweegt tussen de brokstukken die de eerste drie maalstromen op de tracklist hebben achtergelaten. Maar ook “De profundis” flits niet voortdurend aan een hondsdol tempo voorbij, au contraire, het nummer nestelt zich eerst traag maar gestaag onder je vel, om vervolgens je zenuwbaan vol gif te spuiten en je hartslag te verstoren.

Zanger E wisselt af tussen woeste grommen en doordringende hoge kreten. Gitaar- en drumpassages wisselen abrupt, waardoor er een verontrustende, bijna rituele sfeer ontstaat. De donderende snare-tonen en verpletterende percussie doen denken aan industriële machines en de gitaarpartijen barsten onvoorspelbaar los en schudden de luisteraar wakker met hun dissonante intensiteit. Doordat de composities qua speelduur eerder aan de compacte kant zijn (telkens tussen de drie à vijf minuten) blijft het gelukkig toch nog enigszins behap- en verteerbaar.

Hoewel duidelijk geworteld in de blackmetaltraditie, vervalt Thanatorean vaak in vervormde, ritmische landschappen zoals we die in de IJslandse en Franse school ook regelmatig tegenkomen. Er is plaats voor spokenwordpassages en de tekstuele thema’s draaien om doodsculten, kosmische afgronden en rituele wanhoop. Tracks als “The descent“, “De profundis” en “To abyss sacrosanct” bevatten verschuivende baslijnen, vaak sludy en vol textuur. De basgitaar wordt gebruikt als een instinctief instrument om de beklemmende sfeer te ondersteunen en te verdiepen. Gitaarsolo’s bijten door de mix met scherpe, onverwachte leadlijnen.

Thanatorean’s debuut is een compromisloze oefening in moderne dissonante black metal. Gebouwd op rituele motieven en avant-gardistische structuren, combineert het agressieve energie met atmosferische nuances. Hoewel de composities soms al eens experimenteel terrein durven betreden, blijft de muziek geaard door krachtige riffs. “Ekstasis of subterranean currents” is dan ook een album geworden dat in dissonante blackmetalkringen (denk daarbij aan bands als Deathspell Omega, Blut Aus Nord, maar bijvoorbeeld zeker ook een Svartidauði) waarschijnlijk met open armen ontvangen zal worden.

JOKKE: 79/100

Thanatorean – Ekstasis of subterranean currents (I, Voidhanger Records 2025)
1. The descent
2. With tongues of the underworld
3. Thrice-Hexed
4. Tranquil trueness of end
5. De profundis
6. To abyss sacrosanct
7. In reverent throes
8. Bound beneath and beyond
9. Ekstasis of subterranean currents