Om de betekenis van de bandnaam te achterhalen dienen we de Edda erbij te halen. De naam Vörnir komt immers waarschijnlijk uit de Noorse mythologie. In de þulur (oude IJslandse lijsten van namen) wordt Vörnir genoemd als een van de jötnar (reuzen). Een jötnar is in de Edda’s een oerwezen, vaak in tegenstelling tot de goden (Æsir en Vanir). Over Vörnir zelf is weinig tot niets concreets overgeleverd, behalve zijn naam op zo’n lijst. Dat maakt hem een soort “schimmig” mythologisch figuur: aanwezig in de overlevering, maar zonder uitgewerkt verhaal.

Het verhaal van Vörnir lijkt op het eerste gezicht te starten met “Av hädenfärd krönt” als eerste hoofdstuk, maar dat is niet echt het geval. En verwacht op basis van de Zweedse albumtitel ook geen Scandinavische band, want hier worden we op het verkeerde been gezet. Als we naar de line-up kijken zien we een allegaartje van gelijkgestemde zielen die al menigmaal de koppen bij elkaar staken. Zo noteren we de Amerikanen Collier d’Ombre en A.Woldaeg (Alex Poole) als respectievelijke gitarist en bassist/gitarist. De IJslander H.V. Lyngdal (o.a. Wormlust) creëerde de duistere ambient en verzorgde achtergrondzang en ook de alomtegenwoordige Zweed Swartadauþuz duikt hier op als zanger/gitarist/ambientleverancier. De sessiedrums werden verzorgd door een zekere K.P. waarvan we vermoeden dat het de Franse slagwerker Kevin Paradis betreft daar die in het verleden al menigmaal als gastdrummer te horen was op Swartadauþuz-platen.

We trokken aan Poole’s mouw en die wist ons te vertellen dat “Av hädanfärd krönt‘ eigenlijk het onuitgebrachte tweede Esoterica-album is – de songs werden dan ook reeds geschreven in de periode 2011-2015 – aangevuld met de beste dingen die uit het schrijfproces van de originele Martröð-sessies voortvloeide, een eveneens internationaal project met in de gelederen ondermeer Poole, H.V. Lyngdal, MkM (Antaeus), Wrest (Leviathan), D.G. (Misþyrming) en Jack Blackburn (o.a. Esoterica). De enige release die dit samenwerkingsverband produceerde is de EP “Transmutation of wounds” (2016). Poole had niet echt zin om Esoterica nieuw leven in te blazen voor een – waarschijnlijk eenmalig – nieuw album en besloot deze muziek dan maar onder de noemer Vörnir uit te brengen.

Om “Av hädanfärd krönt” in het juiste perspectief te kunnen plaatsen, snolden we het Esoterica-debuut “Aseity” (2013) nog eens op. Deze plaat liet een onheilspellende mix van atmosferische en ambiëntgeladen black metal horen, die zowel verstikkend als hypnotiserend is. Denk aan dissonantie, trance-achtige passages en een beklemmende sfeer die langzaam je ondergang inleidt. “Aseity” voelt aan als een nachtmerrieachtig labyrinth dat zich langzaam ontvouwt, met dramatische tempo- en sfeerwisselingen die vooral merkbaar zijn vanaf het derde nummer “Fever“. Hoewel de drums door Gionata Potenti (o.a. Darvaza) ingespeeld werden, klonken ze koud, kil en mechanisch. Over “Transmutation of wounds” schreven we destijds dat het smullen was voor eenieder die van donkere, chaotische black metal zonder keurslijf houdt, een statement waar we nog steeds volmondig achterstaan.

Ook dit debuut onder de naam Vörnir ontketent een behoorlijk dissonante en claustrofobische atmosfeer waarbij beklemmende black metal en gitzwarte ambient een geslaagd huwelijk aangaan. De heren musiceren ook hier niet volgens de regeltjes van het vak, maar durven in dit geval al eens andersdenkend in hun black metal te staan – iets wat we van een individu als Swartadauþuz eerlijk gezegd niet snel zouden zeggen. De Metalen Archieven spelden het label ‘avantgarde’ op, maar dat gaat wat ons betreft dan weer een brug te ver want bij die term denken we eerder aan bands die de grenzen van de extreme genres voortdurend verleggen en overschreiden.

De combinatie van stampende woede, demonische vocalen en doordringende ambientlagen roept een bijna demonische atmosfeer op. Vörnir speelt zoals gezegd geen standaard black metal, maar gaat voor razende extremiteit vermengd met duistere trance-elementen die verpakt werden in vijf titelloze songs. Swartadauþuz wringt zijn krijsend, grommende, brullende en heldere stembanden in allerlei bochten wat vooral halfweg “II” huiveringwekkende taferelen oplevert. Hallucinogene leadpartijen zweven doorheen de woeste maalstroom aan zwartgeblakerde energievelden en zorgen voor een melodieuze houvast in een voorts allesverwoestende draaikolk, hoewel het tempo in “III” heel wat gematigder is dan in de twee voorgaande en twee daaropvolgende composities. Er passeren regelmatig kortje stopjes in de songs die een break inleiden, hoewel we soms dachten dat het om een nieuw nummer ging. Om maar te zeggen dat Vörnir verrassend uit de hoek kan komen door het tempo plotsklaps volledig om te gooien. Quasi de helft van de 38 minuten speelduur wordt ingenomen door afsluiter “V” dat als psychologisch marteltuig niet zou misstaan tijdens één of andere gevangenen- of verdachtenondervraging waarbij het internationaal recht niet zo nauw genomen wordt. Of het nu de extreme metalterreur of de creepy ambient is, niet getrainde oren houden dit niet lang vol.

“Av hädanfärd krönt” bulkt van de verstikkende atmosfeer en intense ‘avant-garde’ elementen die verder gaan dan klassieke blackmetalstructuren. Het is dan ook een erg genietbare plaat voor wie graag langzaam kauwt en de tanden stukbijt op zijn of haar black metal en die, zoals reeds aangegeven, hoogstwaarschijnlijk een éénmalig gebeuren zal zijn…hoewel je met de betrokken individuen natuurlijk nooit weet wat er nog op til staat.

JOKKE: 82/100

Vörnir – Av hädanfärd krönt (Amor Fati Productions/Mystískaos 2025)
1. I
2. II
3. III
4. IV
5. V