Sloveense metal is geen alledaags gegeven en zeker niet kwalitatief spul zoals het black/deathmetalgezelschap Ensanguinate. Onder de welluidende noemer “Death saturnalia (With temples below)” presenteert dit gezelschap zijn tweede langspeler en opvolger voor het in 2022 verschenen “Eldritch anatomy“. Die plaat werd toen via het Deense Emanzipation Productions aan de man gebracht, een label dat ons compleet vreemd is. Het nieuwe werk verschijnt via het Nederlandse Soulseller Records, een goeie zet daar dit label de band wel een breder bereik kan geven.

Het zwartgeblakerde doodsmetaal van deze bende bevindt zich in het straatje van Repugnant, Morbid, Watain, Nifelheim, Venenum, Balmog en Grave Miasma, maar het sterke punt van Ensanguinate is dat er in de duistere en sepulchrale death metal ook heel veel ruimte is voor melodieuze jaren ’70 getinte gitaarleads wat een haast schizofreen karakter geeft aan puike composities als opener “Angel of a thousand poisons” of ” “. De componist(en) in de band heeft/hebben bovendien een uitstekend gevoel voor dynamiek en variatie want “Death saturnalia (With temples below)” zakt geen seconde in. Een andere troef van deze Slovenen is de zwaar ronkende basgitaar die de nodige extra body aan de muziek geeft. Tracks zoals het bij momenten hondsdolle “Savage hunger far beyond” en het negen minuten durende en met serene pianoklanken startende “The whip and the pendulum” tonen de band op zijn sterkst: dynamisch, furieus en met oog voor structuur én emotie.

De productie houdt het geheel scherp en gelaagd: de gitaren snijden door de mix, de drums zijn zowel explosief als atmosferisch, en de occulte thematiek (met verwijzingen naar figuren als Kali, Lilith en Ereshkigal) geeft het album een extra esoterische laag. Naast het muzikale luik valt er voor de geïnteresseerden immers nog heel wat lekkers te beleven. Zo is er het magnifieke cover artwork van de hand van de getalenteerde Dávid Glomba (o.a. Ascension, Teitanblood, Cult Of Fire, …) dat barst van de symboliek die mooi aansluit bij de thematiek die draait rond het vrouwelijke element binnen het occulte.

Samenvattend mogen we stellen dat “Death saturnalia” klassiek blackmetalvenijn mengt met de brute kracht van death metal, maar dat het eindresultaat uitgebreid wordt met mystieke, bijna rituele passages en zelfs invloeden uit de rock van de jaren ’70. Dat levert geen simpel old-school revivalalbum op, maar een donker, fanatiek en evocatief werk dat zijn eigen identiteit heeft. Aanrader!

JOKKE: 84/100

Ensanguinate – Death saturnalia (With temples below) (Soulseller Records 2026)
1. Lámia
2. Angel of a thousand poisons
3. On wings of bone
4. Rooted in accursed ground
5. Savage hunger far beyond
6. Gloaming
7. The whip and the pendulum
8. Daughter to Cain