Wemmel, een rustige gemeente in de rand van Brussel, is vooralsnog bij melomanen vooral bekend als de thuisbasis van wijlen Nicole & Hugo, maar daar kan binnenkort wel eens verandering in komen. Hier verschijnt immers eindelijk een nieuwe full-length van Aerdryk, en dat is reden tot gejuich! Aerdryk is namelijk het soloproject van Corvus von Burtle, gitarist, bassist of gewoon multi-instrumentalist bij onder andere Wolvennest en Cult of Erinyes, en liet in het verleden al een zeer gunstige indruk na. Het is alweer vier jaar geleden dat ik voor het eerst met muziek onder deze monicker in contact kwam, toen het felgemiste label Babylon Doom Cult tegelijkertijd de eerste demo van Oerheks én die 40 minuten durende tape van Aerdryk op de Belgische underground losliet (de vinylrelease op Amor Fati, twee maanden eerder, was mij ontgaan). Die synchroniciteit was wellicht niet toevallig: Corvus en H. van Oerheks speelden toen al jaren samen in LVTHN en zijn blijkbaar erg close. Heel recent nog zagen we beide frontmannen trouwens samen op het ATLC-festival in Magasin 4, geruggensteund door nog een aantal luminaries van de vaderlandse scène, met weer een ander project: Erbeet Azhak. Onder die naam verscheen recent óók al de plaat “Only the vile will remain” die uw aandacht meer dan waard is.

Maar nu Aerdryk dus! Met die ene release uit 2022, “Met de drietand op mijn huid“, moesten we het lange tijd stellen, maar de honger naar meer kan nu eindelijk gestild worden. Corvus heeft met “Onzuiver”  een plaat af die meteen op het gerenommeerde Amor Fati mag verschijnen. Dit gebeuren wordt morgen gevierd want dan kunnen we Aerdryk (de tweede show ooit, denk ik?) en alweer Oerheks live aan het werk gaan zien in Roeselare en wordt niet alleen “Onzuiver” boven het doopvont gehouden, maar ook de vinyl-reissue van “Met de drietand op mijn huid” én dan nog eens een split-LP met – jawel – Oerheks. Er beweegt heel wat, jazeker, er ontspruiten fraaie doodsblommen uit onze vruchtbare akkers! Even de ogen sluiten en je hebt weer iets moois gemist.

Op “Onzuiver“ worden we weer ondergedompeld in een ijl, in reverb gedrenkt gitaargeluid, waaruit acht blackmetalnummers in een vrij klassieke stijl worden gebeeldhouwd. Geen snelheidsmonsters maar bedachtzaam opgebouwde, beklijvende songs met een ruizig geluid en een mooi doorgetrokken sfeer, dat laatste mede te wijten aan de mooie melodielijnen (een enkele gitaarlijn komt wel eens in de buurt van post-rock, maar post-black is dit zeker niet), het nooit overheersende, maar wel bepalende synthgeluid waarin Corvus duidelijk verder gegroeid is, én – en dit is altijd een mooie bonus – de opvallende, creatieve baslijntjes die een centrale rol in het totaalplaatje opeisen (iets waar uw recensent, dat is u misschien al eerder opgevallen, een zwak voor heeft). Luister maar eens naar hoogtepunten als “Liever levend verbranden”  of “Kruispunt“, en u merkt snel genoeg wat ik bedoel. De vocalen trekken het geheel nog eens naar een hoger niveau: die zijn doorleefd en gevarieerd, nu eens in wanhopige of van haat vervulde screams, soms eerder in een intense parlando-stijl. Is dat overigens niet de Brusselse duizendpoot Déhà die we daar een potje horen meeschreeuwen op “Een bestaan van lijden”?

De teksten zijn volledig in het Nederlands – enigszins verrassend, want Corvus is Franstalig, maar dit zou naar het schijnt als een eerbetoon aan zijn Vlaamse grootvader bedoeld zijn. Hier en daar zijn ze opvallend goed verstaanbaar, maar toch kijk ik er wel naar uit om ze eens integraal te kunnen lezen. Er is immers duidelijk goed over het concept nagedacht, en dat geldt eigenlijk voor alle elementen die samen deze plaat vormen. “Onzuiver” is nog maar eens een bewijs dat de Belgische blackmetalscene momenteel een ware bloeiperiode meemaakt!

DAVID: 85/100

Aerdryk – Onzuiver (Amor Fati Productions 2026)
1. Modder en bloed
2. In het graf en diep
3. Een wereld om te bederven
4. De laatste wens
5. Onzuiver
6. Liever levend verbranden
7. Een bestaan van lijden
8. Kruispunt