’t Is ondertussen bijna een jaar geleden dat we nog eens een release uit de Vendetta-stal onder de loep namen. “A light so dim” van Ultha kreeg omwille van tal van persoonlijke redenen helaas geen review. De verschijning van het derde album van Beenkerver, getiteld “Doodlot“, leek ons dan ook de uitgelezen gelegenheid om daar verandering in te brengen.
Zoals we van Beenkerver gewend zijn is “Doodlot” wederom een bijzonder persoonlijke ontboezeming geworden waarin bezieler Niels Riethorst zijn demonen recht in de ogen kijkt. De zes nummers vormen samen een autobiografisch relaas over een leven dat getekend wordt door depressie, angst, verlies en rouw. Herinneringen aan de kindertijd, confrontaties met mentale problemen en de impact van Alzheimer worden verweven tot een verhaal waarin waarheid, fictie en persoonlijke interpretatie soms moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn. Muziek is in dit geval een emotionele uitlaatklep die ongetwijfeld de nodige therapeutische waarde heeft voor de man achter de microfoon en de muziek.
Muzikaal blijft Beenkerver stevig geworteld in de Zweedse blackmetaltraditie, dat maakt de stevige binnenkomer “Creatuur” al meteen duidelijk. De vertrouwde ingrediënten zijn aanwezig: venijnige gitaarpartijen, een flinke dosis melodie en schurende vocalen. Het tempo ligt regelmatig verschroeiend hoog, al is dat met Joris Nijenhuis (onder meer live actief bij Dark Funeral) achter de drumkit niet meteen een verrassing. Toch is er op “Doodlot” meer dan ooit ruimte om af en toe op adem te komen. De sfeervolle intro van het acht minuten durende titelnummer is hier een mooi voorbeeld van. Sommige van die momenten van relatieve rust lijken door subtiel symfonisch toetsenspel ondersteund te worden wat de melancholische ondertoon meer gewicht geeft en ervoor zorgt dat de muziek niet voortdurend op dezelfde agressieve versnelling blijft hangen.
Het met een beklijvende leadpartij doorspekte “Radeloos” is, mede dankzij de heldere zang van jeugdvriend Jasper Hesselink (No Man’s Valley), het meest melodieuze nummer op de plaat geworden. Ook in de bijzonder aangrijpende en dynamisch geschreven afsluiter “Nalatenschap” passeren een kort stukje cleane zang en een pakkende gitaarlead. Het resultaat is het meest atmosferische werk dat Beenkerver tot op heden afleverde. De zes composities vormen afzonderlijke hoofdstukken binnen hetzelfde levensverhaal, maar dragen tegelijk bij aan een groter, donker geheel waarvan de Nederlandstalige teksten bovendien tamelijk goed verstaanbaar zijn.
Met “Doodlot” levert Beenkerver een confronterende en persoonlijke plaat af die weinig ruimte laat voor lichtvoetigheid. Toch schuilt er achter al die ellende ook een sprankeltje hoop. Want hoe diep de afgrond ook mag zijn, het is uiteindelijk geen plek om je thuis te voelen. Of zoals de band het zelf verwoordt: Nunc scio tenebris lux – uit de duisternis komt het licht.
JOKKE: 85/100
Beenkerver – Doodlot (Vendetta Records 2026)
1. Creatuur
2. Faux Crescere
3. Ontgeesting
4. Radeloos
5. Doodlot
6. Nalatenschap
