Het Utrechtse Wesenwille is met deze “II: A material god” aan zijn, je raadt het nooit, tweede full-length toe. De baldadige klanken en algemene slagkracht op dit album doen echter meteen vermoeden dat het Nederlandse duo meer in petto heeft, en wat blijkt; het gaat om leden van Grafjammer, Weltschmerz, Wrang, en meer. Wesenwille heeft echter een heel erg eigenwijze sound, evenzeer disharmonieus en dissonant als melodieus en meeslepend, steeds agressief en nooit haveloos. Thematisch richt deze tweede uiting, net als “I: Wesenwillle”, zich vooral op de haat/liefde-verhouding die we allemaal (de één al wat vaker dan de ander) voelen tegenover onze contemporaine levenstijl. De keuze voor Wesenwille als naam van dit project lijkt bij deze meteen uitgeklaard – voor wie niet bekend is met het werk van Ferdinand Tönnies: de term komt uit zijn “Gemeinschaft und Gesellschaft”, en wordt beschreven als de tegenpool van een uit oorsprong natuurlijke wil om collectieve doelstellingen te zetten en te halen. Wesenwille is de meer egocentrische, rationele wil, ontstaan uit onze metropolische samenlevingen, die in de eerste plaats zoekt naar zelfbejag. Ook op deze tweede langspeler staat een dergelijk sociologisch vraagstuk centraal, en wordt nagedacht over onze rol binnen een samenleving die, hoe je het ook bekijkt, in verval is geraakt. Een boeiende theorem, al is Tönnies’ stof een complexe basis om je band op te thematiseren, waarbij ze ongetwijfeld een deel van de luisteraars zien afhaken. Op muzikaal vlak gaat “II” door waar “I” stopte. De band lijkt evenzeer naar Dødheimsgard als het lokale Dodecahedron te hebben geluisterd, wat resulteert in complexe songstructuren die je uitdagen en veel aandacht eisen om volledig tot hun recht te komen. Wie echter de moeite wil doen, wordt uitgebreid op z’n wenken bedient: deze plaat staat bol van prachtige riffs die je helemaal opslokken, hondsbrutale passages die je Alex Poole-gewijs de tanden uit je kaak slaan en blijven hameren tot lang nadat al je ivoren knikkers op de grond liggen, en intermezzo’s die een vals gevoel van veiligheid en geborgenheid durven doen uitschijnen. Het album raast zo wel een poos door, en durft daarmee de aandacht van de luisteraar wel eens te verliezen. Het is aan jou om te beslissen of je je volledig wil onderdompelen in deze wereld, en de rijkelijke beloningen achteraf met een grijns wil kunnen opstrijken.

JULES: 80/100

Wesenwille – II: A material god (Les acteurs dans l’Ombre – 2021)
1. The descent
2. Opulent black smog
3. Burial ad sanctos
4. Inertia
5. Ritual
6. A material god
7. Ruin
8. The introversion of sacrifice