Order Of Nosferat is een Duits/Finse aangelegenheid. Mastermind achter deze nieuwe speler in blackmetalland is een zekere Count Revenant die er met Sarastus, Sarkrista en Slagmark nog andere muzikale bezigheden op nahoudt. Deze multi-instrumentalist verzorgde zowat alles op de tweede langspeler “Arrival of the plague bearer“, op de drums na dan waarvoor beroep gedaan werd op de Finse trommelaar, bekend van o.a. From The Void en Serpentfyre. Deze tweede plaagdrager arriveert al vrij snel na het “Necuratul” dat aan het begin van dit jaar verscheen. Het debuut liet zich omschrijven als middelmatige, doorsnee rauwe black metal op traditionele leest geschoeid. Dat is op de opvolger – hoe kan het ook anders – nog steeds het geval, maar er is meer aan de hand.

Met “Arrival of the plague bearer” kozen de heren opnieuw voor een vertrouwd en nostalgisch geluid, maar als tegengewicht voor elke rauwe blackmetalsong werd nu ook een instrumentaal nummer ingelast. Deze lichtvoetigere nummers kunnen het best als dungeon synth omschreven worden: de dromerige synthpartijen, plechtstatige orgelklanken, frivole pianoriedeltjes en mysterieuze keyboardlagen dragen absoluut bij aan de atmosfeer en maken het vampyric blackmetalplaatje compleet. De zwartmetalen nummers zijn trouwens van een ander kaliber dan de middelmatige meuk die we op het debuut voorgeschoteld kregen. Ok, het is nog steeds geen kernfysica of black metal voor gevorderden en meerwaardezoekers, maar de ongecompliceerde aanpak weet me wel te raken, en daar draait het tenslotte om. Er wordt trouwens doorgaans mid-tempo gemusiceerd, hoewel een versnelling links of rechts zoals in “Followed path of the Carpathian blood wolves” en “A trail of living coffins” welgekomen is en het dynamische spel tussen licht en donker extra in de verf zet. In “Fear the unchained ghoul” werd een sample ingebouwd die ontleend is aan de in 1922 verschenen Duitse horrorfilm “Nosferatu, eine Symphonie des Grauens“, de eerste echte verfilming van het boek “Dracula” van Bram Stoker. Nosferatu, bloeddorst, de Karpaten, Wallachia, …hadden we al gezegd dat we met vampierenblack van doen hadden?

De wisselwerking tussen black metal en dungeon synth refereert aan bands als Black Funeral, Mütiilation of Vlad Tepes, maar dan met een betere sound, maar ook namen als Gehenna (hun oud spul) en Dimmu Borgur (eveneens hun oudste werk) mogen gerust als referentiepunt vermeld worden. Enkel wordt de vaart soms wat uit de plaat gehaald door na elk “traditioneel” nummer, een instrumentale song te plaatsen. Het feit dat de productie dik in orde is en minder korrelig dan op het debuut (maar nog steeds rauw genoeg), maakt dat we Order Of Nosferat’s symfonische en melancholische maar traditionele black metal op “Arrival of the plague bearer” een pak beter naar waarde kunnen schatten.

JOKKE: 80/100

Order Of Nosferat – Arrival of the plague bearer (Purity Through Fire 2021)
1. Arrival of the plague bearer
2. Sleepless in sorrow and bloodthirst
3. Followed path of the Carpathian blood wolves
4. The castle of haunting silence
5. Fear the unchained ghoul
6. Lost in the crypts of my need for affection
7. Beyond pitch black woodlands
8. As she fades in lamenting winds
9. A trail of living coffins
10. Dance of the Wallachian winter spirits